contemplationisDe monte

De monteꝓuidit ſibi habituꝝ ſe tl̓ia ex meritis Ieſu xp̄i Et ex tūc diligentiſſime meditabat̉ totaꝫ dn̄i nr̄i Ieſuxp̄i vitā ab eiꝰ ꝯceptiōe vſqꝫ aſcenſionē ⁊ ex oībꝰ penis ⁊ amaritudinibꝰ eiꝰ collegit ſibi faſciculū mirreqͥ inter vbera ſua ꝯmoraret̉ continue. atqꝫ hūc ꝑ iuge memoriā ſupͣpoſuit ſuo pectori intime ꝯpatiendo Per qd̓ ꝯcludo ip̄m btm̄ bernardū ſuā ꝯtēplationē. ⁊ aſcenſuꝫin eadē īcepſſie meditādo aſſiduedn̄i nr̄i Ieſu xp̄i vitā. quemadmodū legit̉ de ſc̄a cecilia qūo euāgeliū xp̄i in ſuo pectore portabat .ſ.eiꝰ vitā memorādo. ⁊ n̄ diebꝰ neqꝫnoctibꝰ vacabat a colloqͥis dīnis⁊ or̄one Et doctor qͥdaꝫ in libroſuo de ſtimulo amoris intitulatoiſtā materiā ſil̓it̓ tractat ⁊ ſpēalit̓de paſſiōe dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. on̄dēsꝓ in ea omne bonum reperitur ⁊Y e adem paſſio ſclicꝫ ſit vie huiꝰputa contēpl̓onis oſtiū. volēsqꝫaliū de intrare in ꝯtēplationē ipſeſe ſeducit ⁊ decipit. et ꝯfirmat dc̄mſuū auctoritate dn̄i dicentis Egoſū viā ꝟitas ⁊ vita. Uia ꝑ quā ꝓgrediēdū ē. veritas viatorē illuminas. vitā eūdē nutriēs ſuſtētās etremunerās Itinā p̄fatꝰ liber eētin gallicū trāſlatꝰ. meo enī iudiciovalde vobis fieret ꝓficuꝰ Suntaūt qͥdā cōit̓ aliū modū nō tenentes ſue ꝯtēplatiōis. qͣꝫ ꝙ ad quēdaꝫͣ libꝝ deuotiōis ſe tradūt vitā alicuiꝰ ſc̄i aūt aliud ad excitādādeuotionē ꝑlegētes ẜm materiaꝫquā reꝑiūt qͥbꝰ ſꝑ nc̄arij eſſēt libri

contemplationisEt ideo iſte modꝰ ſolꝰ inſufficiēseſt niſi hoc etiā aſſueſcerent agereſine pn̄tia chartaꝝ Alij ꝟo faciendo ſua ẜuicia diuīa in ecc̄a. addiſcūt ⁊ ſe exercitāt ꝯtēplari nitētes.Quāuis iudico iſtud eē multū difficile ſpēalit̓ in pͥncipio ⁊ poſſe ꝑtinge iſto mō ad ꝯtēplatiōis ꝑfectionē ꝓpt̓ laborē catui ānexū. niſiforte antea ſint aſſuefacti tales inſuo ſecreto via ꝯtēplationis¶¶ De alio mōCapi. xxxixmeditādi ꝑ exemplū mendicātisQui ꝑſonā q̄ nō modicuꝫꝓfecit ad reducēdū ſuascogitatiōes ſeu recolligēdū in vnū ⁊ ad ſimplicitatē. ꝑ hͦ ꝙdiligētiꝰ ſe ip̄aꝫ intuebat̉ fore paupere miſerabilēqꝫ creaturaꝫ nihilſe hr̄e ex ſuo nec qͥcqͣꝫ poſſe adqͥrere Qua ex cā mendicare meditabat̉ atqꝫ ſic adqͥrē bonoꝝ ſpūalium elemoſynā a ꝑadiſi ꝯciuibꝰ intalibꝰ diuitijs opulentiſſimis atqꝫplenis. qͦs noſſet largos miroqꝫmō charitatiuos exiſtē̓. iō p̄fata ꝑſona ſub arbore qͣdā loco ſecretoſe collegit. in qͦ pro ſuo libitū atqꝫdiutius ibidem meditari poſſe putabat Conuertit itaqꝫ ſe corde tenus ſine loquela modo ad vnumpoſtea ad aliū ſc̄m. ẜm ſue denotionis miniſteriū a qͦlibꝫ elemoſynāexpetēdo aꝑiendoqꝫ ſuā nc̄itateꝫ⁊ indigētiā exponēdo. ſꝫ ⁊ memorādo eoꝝ magnā gr̄am atqꝫ largitatē dep̄cādo ec̄ eos vt dignarent̉ int̓cede̓ ꝓ ſe ad deū oīpotētē