Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
LVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

De montecontemplationis

Oportet ec̄ ꝙ aīa toͣlit̓ in tali meditatiōe ſit occupata ⁊ amore adhmōi qꝫ ſit oīo intēta. nec de quacūqꝫ re alia ſit ei cura nec ad aliareſpiciat. niſi forte talia p̄tereūdonō tn̄ ibidē pedē figēdo. ſcꝫ ꝙ intalibꝰ nō arreſtet̉ ſiue morā faciatEt hͦ fieri poſſe exꝑiētia qͦtidianain minoribus hͦ manifeſtat Affirmatqꝫ idē ariſtotꝭ. inqͥens Accidit interdū aliquē ſuꝑ re aliqͣ tamfortit̉ meditari. ꝙ nec aꝑtis ocul̓intuebit̉ hͦ qd̓ ipſū p̄teriet ſeu qd̓an̄ eum vadit Sepeqꝫ in ſocietatecū quā ſociabit̉ plurā dicetur ⁊ corā ip̄o exercebūtur ſeu fiēt de quibus nec aliqͥd ſciet. ſed in ſua fortimeditatiōe ꝑſeuerabit ac ſi dormiret Inde qn̄qꝫ de tali ꝓuerbiumiſtud cōmune ſolet adduci et diciIſte ad ſuos meditatur amoresTalē ſimilit̓ modū raptꝰ ꝑcipiūtſepe ſtudentes ipſi. aliquid ſubtilitatis ꝯpilare molientes Pictores ſuo mō face̓ ꝯſueuerūt ſic̄ egoteneo. alijqꝫ opifices ſubtiliū poſiti in imaginatiōibꝰ fortibꝰ. Recitaturqꝫ d̓ ph̓o qͦdā noīe archimenides excellenti geometro. qͥ imaginalit̓ deliberauit face̓ ingenia ſb̓tilia ad bellādū et defendēdas inuadedas qꝫ ciuitates Unde accidit ciuitate quā inhabitabat dc̄sph̓s ab inimicis d̓bellari. pͥncepsautē exercitꝰ p̄cepit ne an̄dictusph̓s occide̓t̉ Sed a caſu qͥdā eundē ſuas figuras protrahēteꝫ ẜmſcīaꝫ geometrie repperit. q̄ſiuitqꝫ

contemplationiab eo qͦ noīe appellaret̉. ip̄e ꝟo tāfixe ſuaꝝ figuraꝝ formatiōibꝰ intētꝰ extitit vt qͥd ſibi iſte int̓rogāsdiceret penitꝰ ignoraret. niſi ꝙ inſinuabat eidē ꝙ ſe nō impediret nihil aliud reſpondēs vnde idcircovitā ꝑdidit Ecce qͣꝫ fortis huiuserat meditatio vt ob eiꝰ vigoroſitatē ciuitatꝭ. ſue expugnationē nōꝑciperet. atqꝫ nec qͥdē inimicū agnouit ip̄m occidētē. Alius itē ph̓sneādes dc̄s ad mēſaꝫ poſitꝰ ſepeꝯmede̓ oblitꝰ eſt. oportebatqꝫ nefamē periret famulā ſuā ad cibuꝫꝑcipiendū eiꝰ manū ꝯduce̓ De qͦvaleriꝰ hͦ recitās dicit ip̄m ſolumanima vixiſſe. corpore autem circūdatū fuiſſe tanqͣꝫ re exͣnea ⁊ inutili Dicta exēpla adducta ſt̓ adon̄dēdū ꝙ aīa imaginatiōes atqꝫcuras nō proficuas a ſe p̄t depellere. vt ſubleuari poſſit et ad ſāctiora ꝯueniētiora qꝫ ꝯſcendē. atqꝫſe talit̓ ad vnitatē ſimplicitatēqꝫdeduce̓. meditādo ſolūmō qͣlit̓ adſuū creatorē poterit ꝑtingere quieius eſt locus finis atqꝫ amor qͣꝫuis illud face̓ fortius ſit atqꝫ difficilius. qͣꝫ in dictis exemplis oſtēſum eſt Et hoc de tanto quantocogitationibꝰ vti oportet ſpiritualioribꝰ. habere qꝫ meditationesmagis extraneas atqꝫ ſb̓leuatas Capi. xxxij.Memoriam facit libri de contemplatione Richardi de ſancto victore