contemplationisDe monte

re debꝫ fieri ⁊ ordinari qͦcquid facimꝰ Propt̓ ergo iſtā cām dicturꝰſum ꝯditōnes qͣſdā vite cōtēplatiue Ierū nō ſufficienter nec quaſiiſtas hn̄ nouerim. ſꝫ de talibꝰ loqͦrſic̄ cecꝰ de coloribꝰ recitādo q̄ ſancti in ſuis tradiderūt ſcripturis. ⁊hoc modicū qd̓ ſentire potui ꝑ lōgū tēpꝰ et exꝑiētiā ac diligētia etcū dei auxilio. reliquū ꝯmittendopotioribꝰ ⁊ in hac materia expertioribꝰ Et ad faciliꝰ apprehēdēdūad qͣlē dei amore ꝑfectio vite cōte̓platiue ꝑueniat. volo oſtende̓ pereius ꝯtrariū ſcꝫ mūdanū amoremIllū enī multo meliꝰ cognoſcimꝰ.familiariorqꝫ nobis exiſtit qͣꝫ diuinꝰ Reſpiciamꝰ itaqꝫ quid oꝑet̉talis amor mūdanꝰ in homine ꝓfūde in tali capto. ſicuti amor argēti. amor honoris vl̓ dignitatisa male carnalitatis Tertū ē ꝙ intali hō pͥmo lāguet ꝓpter deſideriū id habēdi qd̓ ſolū amat ſic fatue Poſtea talit̓ ſtabilit ſuā mētētotum cor ⁊ intellectū in iſto ꝙ nihil aliud valet cogitare qͣꝫ id qd̓arnat. in tātū ꝙ ſui obliuiſcit̉ ꝑditqꝫ oēm pudore. nec ē qͦcqͣꝫ ip̄m valens retine̓ aut ꝓhibe̓. nō labornō vexatio. nō ꝑiculuꝫ nec mors.nec amicoꝝ conſiliū. nec timor deivel ſuoꝝ iudicioꝝ Siue talis dormiat de amato ſomniat. ſiue vigilat de nulla re alia curat audire vl̓lo qͦ vel auſcultare talit̓ ꝙ perditoēm rōnē. efficit̉qꝫ tanqͣꝫ fatuus aebriꝰ vel furibūdꝰ Nihil enī ē ꝙ tā

contemplationislem hominē retardare poſſet autimpedire a tali amore. vel ꝙ recuſaret ⁊ euitaret facere hō talis vtſolum ad hͦ ꝑtingēt ad quod ip̄mamor talis mūdanꝰ ſic inflāmat ⁊vulnerat Obliuiſcit̉ etiā omne bonū pn̄tis et ꝑit̓ vite future in tātūvt ſi interdū eidē a caſu loqͥtur qͥsde ꝑadiſo inferno/ aut morte. videtur ſibi hͦ ſomniū vel vt fabulaNec etiaꝫ qͣmuis modicū. intra ſeretinet a̓ recipit ſpūalē hmōi cogitatiōeꝫ. amor mūdanꝰ cito eā indeexpellit qͥ inibi p̄dominat̉Qualis ſit amorCapl̓. xx.dei quē ꝯtēplatiūdebet hr̄eD exēplū ſtatim datū cōfideremꝰ pari mō ꝙ amordei ſi eſſet talis in aliqͦ ꝙfacet ip̄m ex toto ſeu oīo ꝯtemnere mūdū ⁊ eiꝰ obliuiſci ſicut mūdanus amor facit obliuiſci deū. et ꝙeſſet ita fortis ac ardēs ſicqꝫ radicatꝰ in corde eius ꝙ nec poſſꝫ necſciret volūtarie ⁊ ſua ſponte ſeu libere alibi cogitare. nec timēt ꝯtēptū ſeu nō curaret vituꝑia aūt increꝑatiōes ꝑſecutionū nec etiā deip̄a morte metuit ꝓpter iſtū amorēdei ſcꝫ. et ꝙ oīa viſa ⁊ audita huiꝰmūdi ad memoriā ducēt ⁊ videretur ſibi tanqͣꝫ ſomniū ⁊ q̄dam fabula et ꝓ nihilo reputaret reſpc̄udei ⁊ glorie ſue. Et breuit̓ iudiciomūdi hr̄etur vt ſtultꝰ ⁊ ebriꝰ iō ꝙea tā modicū q̄ hꝰ mūdi ſt̓ curaretet adhuc minꝰ qͣꝫ alijs de deo cu-