De montecontemplationis
in ꝓpoſito Inde accidit planctuset triſtitia/ iſtis qui nouiter ad deiamorē ꝯuertūtur Sentiūt enim ipſi dolorē et penā multo plꝰ qͣꝫ antea Hoc etiā facit diabolus. quiainimicꝰ ſalutis tūc tales nagis nititur retrahe̓. quēadmodū cattusſolet muri face̓ cū nimis ab ip̄o ſevoluē̓it elōgare Aut etiā ſic̄ iudexaliqͥs captiuis ſuis a captiuitateſua fugitiuis Tūc enim cliētes ſuos mittit ad reducēdū tales. āteaautē nō mittebat eos ad require̓dos Ideo ſic neceſſarium eſt/ ꝙ verus deꝰ amoris ſaluator nr̄ ieſusxp̄s attrahat ad ſe animam illamquā eē voluerit ſuā amicā ⁊ ſponſaꝫ. inſtruēdo eā in arte vere dilectionis et boni amoris Attractionem āt iſtā facit ip̄e varijs modisNodo ꝑ inſpirationē ⁊ ſecretasmonitiōes cordis interiꝰ. ſine aliomedio Aliqn̄ ꝑ mediū angeli. ſepeautē mediātibꝰ alijs hoīb tradentibꝰ doctrinas ⁊ bonas inſtructiones. Interdū ꝑ magna bn̄ficiaet dona diuerſa. qn̄qꝫ etiā per aduerſitatē et tribulationē ſiue ſit abextra. infirmitate. pauꝑtate. aut exalijs guerris. ſiue ab intra tentationibꝰ varijs¶ Capi. xiii.Quō aliqͥs amorem mūdi poſſitdeſere̓ per exempla.Ancta anima in cāticis ſētiens in ſe grauitatē ⁊ durū iugū ſeu graue onꝰ terreni amoris. cupiens a ꝓpinquaredeo ſponſo ſuo ⁊ amico dep̄catur
in hec verba Trahe me pꝰ te. curremꝰ ſil̓ in odore vnguētoꝝ tuoꝝ.id eſt tue dulcedinis Et pari mōdeꝰ omnipotens facit ſuis famulIpſe enim eis immittit qͦndā dulcedinē / aut odorē/ aut ſaporem internū vel gaudiū quoddā ſobriūvnā claritatē pace̓ dilatatōnē mētis/ guſtū. aut etiaꝫ ſonū ſine ſonoEt breuit̓ loquēdo/ eſt qͥdā attractus ⁊ oꝑatio ⁊ qd̓dā motiuū qd̓fieri non p̄t nec verbo explicari. ſꝫſentit̉ bn̄ Et tūc ip̄a anima deuota expedit ſe de ligamine et nexuhmōi amoris mūdani. nec eſt tuncaliquid huius mūdi qd̓ eā retardare poterit. nō diuitie. nō carnales delitie. nec cibi aut potus delectatio nec ludꝰ nec iocus aliquisInde mūdani hoīes pleni amorefatuo multū mirant̉ ⁊ totū in deriſū ⁊ ſb̓ſamnationē ꝯuertūt. ⁊ fatua putāt omnia facta hmōi anime a deo ſic attracte Ratio qꝛ virdēt ipſā ſperne̓ ⁊ de̓linquē que ip̄iamāt et bona valde eſſe iudicant.Sed in rei veritate ip̄i ignorāt qͦmō fit aīe tali. et qͥd intra ſe ſentiatUidemꝰ manifeſte ꝙ ſi int̓ cētū canes habent̉ qͣtuor venatici qͦ ſentiunt ceruū que ip̄i nō videbāt necetiā alij canes. ſtatim iſti qͣtuor venatici canes ſentiētes odorē ceruipꝰ ip̄m current eiꝰ veſtigia inſequetes. nec ip̄os r̄ſeruare nec retrahe̓poterit impedimētū aliqd̓ obſtāsnec ſepes. nec rubus. nec riuus nōlapis nec etiaꝫ cibus in itinere obiectus Alij autē canes nō percipientes cerui odorem per veſtigia ti