Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
XXXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

anime

xxvij

portio paſſi ad ip̄m malū. vl̓ apprehendit̉ malū vt abſens lꝫ vt immines. et ſic orit̉ fuga vel abominatōet horror. aut apprehēdit̉ ip̄m ma vt pn̄s. et ſic orit̉ triſtitia dolor et āguſtia cum ſil̓ibꝰ. Et ita ſexreꝑimꝰ paſſiones in cōcupiſcibili.tres r̄ſpectu boni. amorē. deſideriūet delectationē. et tres reſpectu mali. odiū ſcꝫ fugā et dolorē. Rurſusip̄a vis iraſcibilis non reſpiciatbonū vel malū niſi ſub rōne difficilis et ardui ad adipiſcendū vel fugiēdū quale nullū eſt bonū vl̓ ma vt pn̄s ꝓptēa manet ſolū in tendentia vel fuga. quicqͥd eſt pn̄svel adeptū vt tale eſt cadit in cōcupiſcibilis rōnem. Tendit ergo visiraſcibilis in ſolū bonū vel malumabſēs. tanqͣꝫ difficile ad obtinēdūvel refugiendū ſeu depellendū Etſi quidē hoc fiat r̄ſpectu boni futuri fiducia adipiſcēdi ſic d̓r ſpēsſi diffidentia ſic d̓r deſperatio. ſiꝟo fiat reſpectu mali futuri. et hoc fiducia repellēdi oppugnandiſic habemꝰ audaciā. Si diffidētia ſic metꝰ a timor exorit̉. Et vtrobiqꝫ fiducia vel diffidentia p̄t inueniri nūc certitudine. nūc ſine certitudine. quāuis iſte paſſiones certitudinē magis importae videant̉Sic ergo quatuor habemꝰ paſſiones in iraſcibili. duas reſpectu boni difficil̓ futuri. ſpē et deſꝑationē.et duas r̄ſpectu mali futuri difficil̓audaciā et mētū ſeu timorē. Suꝑaddit̉ qͥnta paſſio reſpectu mali p̄-

Iteriti quā dicimꝰ irā vis iraſcibilis aſſurgit ad vindictā illate iniurie iniuria apprehēdit̉ vt leſiuaꝓprie excellentie et inductiua minorationis ſeu vilipēſionis. ideo q̄rit̉viciſſitudo q̄daꝫ leſionis qͣi agensꝯtra patiat̉ vt dignū eſt et ſic fiatq̄daꝫ equalitas et hoc app̄hendit̉vt difficile vel arduū. Sꝫ cur hecpaſſio non hꝫ ꝯtrariā? Rn̄demꝰvirtꝰ iraſcibilis ſic offirmet̉ nullo modo ſatagat vel audeat aſſurgere vindictā iniurie illate hoc fit niſi duplici cauſa. vna qꝛ ma apprehendit̉ vt pn̄s et ineuitabile. et ita cadit ſb̓ rōne triſtabil̓ etdoloroſi. nec exit cōcupiſcibil̓ rōeꝫaut hoc fit qꝛ vis iraſcibil̓ ſatagit in vindictā et ita cadit a rōneire qꝛ reputat iniuriās ſatistra paſſus ē aūt ꝯtra patiet̉ abſqꝫvlla difficultate qn̄cūqꝫ placuerit.et ita qͥetat̉ ſeu qͥeſcit et quodāmōdelectat̉ tanqͣꝫ in adepta victoria.et hoc iteꝝ ſpectat ad cōcupiſcibil̓rationē. Hic ſequit̉ arbor

eI