ProſaiiijL

xxvj

increpationibꝰ ꝯtinue monēs illudet caſtigans quid cenſendū putasde tot corporibꝰ tot capitibꝰ tot ſpiritibꝰ alienis nec ꝯiunctis? Sperataliqͥs ſe correcturū hos et illos verbo ſuo. dicat ſibi primitꝰ. ſeqꝫ corrigat ſi valet. et dū non poterit humiliꝰ ſapiat. Hec ſi recogitauerit acriter ſecū ſolitariꝰ/ gratias aget deoꝙ nō impoſuit hōies ſuper caputſuū. miſerebit̉ qꝫ cōſtitutis in publica ptāte. nō indignabit̉. non emulabit̉. Attēdet quid dn̄s ad Iob dixerit. Si habes brachiū ſicut deus. etſi voce ſimili ſonas. diſperge ſuperbos in furore tuo et reſpiciēs oēmarrogantē humilia. vbi docꝫ aꝑteopus hoc ſolius dei eſſe. Hinc perpſalmiſtā iubet Neqꝫ zelaueris facientes iniquitatē Quia nec imitandi ſunt tales nec ſpreto diuinitꝰ inſtituto ordine corripiēdi Queris exercere zelū ꝯtra pcc̄ores. queris eosde terrā perdere dabo tibi antidotū ſine verboꝝ ſtrepitū. ſine virga.ſine carcere. ſine flagellis aut vulnere. ſine tuo periculo. Bene viuetibi et ꝓ alijs orans. ip̄os tolera ⁊geme. nihil aliud tibi ꝯceſſū eſt. Sꝫinde gaudeas. qm̄ alleniatꝰ grauifaſce. cur aliene miſceberis rixe. curalienū iudicabis ſeruū. cur talentovis vti in nō tibi ꝯceſſos yſus qd̓palam eſt abuti. Memineris illius qͥpecunias alijs partiendas reciperenoluit cauens ſibi tam ab inani gloria qͣꝫ a periculo diſtributōis vt fitInique ab ingratitudine et remur-

muratione recipientiū et nō ſecipiētiū ab ſui ocij deniqꝫ detrimentoMonachꝰ ¶ Suades ſalubriter patientiā in zeli moderatione ſuſcipiēdā vnde ꝯſurgit ꝯſolatoria. quiesmulta. preſertiꝫ his qͦs ſuſceptū nōligat officiū. Addēs vellem aliquaſuper eadeꝫ pacientie virtute. Et inpͥmis cur dictū eſt. patiētia aūt opꝰꝑfectum habet Iolucer ¶ Scisꝑfectionē hominis in dei dilectōneſuꝑ omnia et ꝓpter ſe ꝯſtitui. Ideofinis legis dilectio Porro qͥs neſciat veram dilectionē nō in ꝓſperisſꝫ aduerſis inſpici. Aduerſitas nempe ſola ꝓbatrix eſt ſiquis in ꝓſperitate verꝰ amator ſit Ienit ad te deus cū auro et argento. cū ſanitatecū honorificentia. cū quiete a temptationibus intus et foris. recipiseū. laudas. gr̄as agis. dubiū mihieſt ſi munera dei non deum diligisItaqꝫ qui deū vel amat vel in eoſperat pro ꝯmodo temporali. tolleꝯmodū deſperabit et oderit. venitdeus in comitatibꝰ his omnibus.ſed cū pauperie. egritudine. tribulatione. ſi ꝑſtas in amore. ſi in gr̄arūactione modo opus amicicie ꝑfectū oſtendis ad deū qn̄ nec dolorenec inopia preſſus diſcedis ab eiusamore. Neqꝫ em̄ dolere vicium eſt.ſed ꝓpter dolorē nihil vicioſū ꝯmittere laus eſt egregia. Sunt apudph̓iaꝫ vere ſplendideqꝫ ſuaſionesad patientiā. hec vult animū reddere ſui ꝯpotem liberūqꝫ. vicia reprobat. laudatqꝫ virtutes. on̄dit om̄e

d i