iiijProſa
xix
rint nihilipēde̓ aūt irridē ſimplicitatē eiꝰ. eo ꝙ maxīa ꝑs ꝯtexit̉ hiſtoriis. habemꝰ inqͦunt aliūde narrationes hiſtoricas. q̄ et ſtili ſplēdore etreꝝ geſtaꝝ magnitudīe n̄ infēioresexiſtūt. Ueꝝ tn̄ hoc int̓eſt qm̄ hiſtorias hꝫ ſcpͥtura ſacrā ꝓut in eis cōtēta reuelauit deꝰ ꝑ. ꝓphetas. longepͥus anteqͣꝫ fierēt. Ex qͥbꝰ pulcerrime ac ſalube̓rime ꝟitates eluceſcūtEluceſcit pͥmo d̓ina oīm p̄cognitōſimul et ꝓuidētia regitiua oīm quegerunt̉ tā in celo qͣꝫ in terra. q̄ volūtati ſue ſeruire facit vniuerſa. nūc ꝑbonos nūc ꝑ malos aduerſus quanō eſt ſapīa neqꝫ ꝯſiliū ad eo ꝙ homines vel demones implēt p̄diſpoſitionē reuelatā dei dū conant̉ illaꝫvel effuge̓ vel fruſtrare. Sūt in exēplū venditꝰ Ioſeph. et expoſitꝰ cūalijs infātibꝰ in aqͥs moyſes et dauid a ſaule ꝑſecutꝰ. cū ceteris abſqꝫnumero. Eluceſcit p̄te̓a ꝙ p̄nūciatiatiōes dei facte ꝑ ꝓph̓as vel ſcpͥturā ꝯditionē ſepe r̄cipiūt lꝫ expreſſaſit ẜm varietatē meritoꝝ vel demeritorū apud illos quibꝰ vel ꝓ qͥbꝰhmōi p̄nūciatōes fiūt. Hoc de Ionaͣ reſpc̄u niniuitarū. Hoc de Iſaiareſpectu ezechie. et ita de reliqͥs liquet Relinquit̉ idcirco ſꝑ hōibꝰ dūviatores ſūt pnīe locꝰ et pie orōnisatqꝫ ꝯuerſatōis effectꝰ nec ex īmutabilitate dei vel p̄nūciatiōis ſue deſperatōi locꝰ dat̉. Eluceſcit ampliꝰnō eſſe ẜuiendū deo ꝓ ſola ꝓſperitatis adeptōe vel aduerſitatis euitatōe tꝑali q̄ ꝟitas in euāgelio ma
nifeſtiꝰ tradita eſt qͣꝫ lex antiqua tēporalia ꝯmoda vl̓ incōmodā r̄memorās expone̓t. Eſt eqͥdeꝫ p̄miū p̄ſtantiꝰ merito. nihil āt tꝑale p̄ſtātiꝰeſt ꝟtute. Sꝫ neqꝫ cū ſtoycꝭ. dice̓ ſatis ē virtute eſſe p̄miū ſui ſic̄ viciumſe ip̄m penā hꝫ. Alliciēdi fuerūt homines ad laborioſa ꝟtutū oꝑa ⁊ aſuis voluptatibꝰ vicioſis arcendiſeꝑatū aliqd̓ maiꝰ tā p̄miū qͣꝫ ſuppliciū. Ad qd̓ ph̓ia qꝛ ꝑtinge̓ nonpotuit hic deficit cū ſua ꝯſolatōne.deficiūt et illi qͦ volētes ſuis exhortationibꝰ vel p̄dicationibꝰ bn̄ inſtituere ad amorē dei ꝓmittūt ꝓ illoqͣi ꝯmutationē quādā bona tꝑaliavt diuitias vt ſanitatē vt ꝓlē egregiā aūt aliqd̓ ſimiliū. Sic em̄ ⁊ cortex lr̄e veteris p̄tēdebat. qͣꝫuis intꝰꝓphetici et eleuati viri ſpūalia ſubhis tꝑalibꝰ ꝓmiſſionibꝰ obūbrataꝯciꝑent et guſtarēt. ſꝫ d̓ hoc latiꝰ infra. Eluceſcit poſtremo ex hac diuine volūtatis ad vtrūlibet actiōe exͣſe liberrima q̄ ſolo nutu tꝑat orbeꝫꝙ orōes ſpesqꝫ nr̄e dirigunt̉ noninaniter ad deū qͣꝫuis immutabilē.qꝛ cetera oīa mutare ſcit et p̄t dumvult. Et hic ē general̓ motꝰ inſitꝰ ōicreature quē obediētialē nominarepoſſumꝰ vt eiꝰ ſequat̉ imꝑiū quē admodū de aſcenſu grauis ne vacuūfiat dici ſolet. Et ꝓfecto ſi deꝰ ſinatres agere ꝓprios motꝰ. ꝯn̄s eſt vteos poſſit vel impedire vel mutareAlioqͥn nō iā res fineret ſꝫ agerentvellet nollet. Quintiā miniſtrationōne reponit̉ in ordine cāꝝ quas
cI