Proſa prima
xlij
mo bone ſpei ſenſu protinus extolli ſibi magnos eſſe proprie vite negligētes et ſeueros aliene cenſoresarrogantiores. demum vnde humiliores coram deo et hominibus etſibi viliores eſſe debuerant. Quidporro dicemus de duplicibus corde qͥ duabus vijs niti volunt. ſpemin mūdo ponere. et ſpem in celo collocare cupientes. Quid rurſus deingratis largitori deo pro omnibꝰbonis vel nature vl̓ fortune vl̓ gratie. Qui vtinam ſaperent illam ſapientis grauem vocem. Ingrati ſpestāqͣꝫ hibernalis glacies euaneſcat.Aliorum vox iſta eſt. certus me ſuꝫſaluandum. neqꝫ enim fecit me deꝰvt damnaret qui vult omnes homines ſaluos fieri. Maior eſt iniqͥtasmea dicit aliꝰ imitator Cayn qͣꝫ vtveniā merear. quid conabor. quidſperabo. laxis habenis vtitur. altercertam damnationeꝫ ſuam pro incerta faciens. quicquid inquit egero bonum ſit aut malū quod de meſtatuit deus illud fiet. Mirum verocur non vtitur argumento ſimili dūmedicinaꝫ vt ſanetur vel cibum vtviuat ſumere monetur. quia preſciuit vtiqꝫ deus quādo morietur autviuet. ¶ Monachus. MBeatus eſtvolucer cuius eſt vere nomen domini. ſpes eius. et non reſpexit in vanirates et inſanias falſas quales cōmemoraſti. Sed reuertor ad aduenam noſtrum. Nonne queſo retorquet frequens ſue conſiderationis
oculos ad preterita que vel pertulit vel aliorum exemplo perferre potuitꝰ/ Volucer. Retorquet quidem et id crebro gratias inter triſtitiam ſimul et gaudium. ſpem et metuꝫ ꝯgens deo. nihil ſolicitus iuxtamonitionem apoſtoli. niſi vt petitiones ſue innoteſcant apud deū proſua ſuorum qꝫ liberatione. conſolatione. et ſalute ¶ Monachus ¶ Iuſte vero gratias agit. quis em̄ noneum felicem ex hoc vno ſi cetera deeſſent iudicauerit ꝙ deformiſſimaꝫ⁊ horridaꝫ nedum ciuitatis preclariſſime. ſꝫ totius regni nuper florentiſſimi deſolationem non dicam experiri in ſe. ſed nec oculis inſpicerecompellitur. Nonne legimus Auguſtinuꝫ ea tempeſtate quā obſidebatur ciuitas ſua potius morteꝫ adomino petijſſe et impetraſſe promagno munere qͣꝫ ꝙ mala gentisſue coram cernere cogeretur. Hincet Matathias princeps dum videret mala que fiebant in populo Iudā et Hieruſalem. Ie mihi ait. vtquid natus ſum videre contritionēpopuli mei et contritionem ciuitatis ſancte. et ſedere illic cum daturin manibus inimicoꝝ Nota eſt hiſtoria de cathone qui mortem cruentam inferre ſibi maluit qͣꝫ in diſcidio ciuili viuere ip̄m qꝫ videre tātetēpeſtatis aucͣtorē 7 Iolucer. Eſtvt dicis monache. Ponit nihilominꝰ crebro p̄ oculis cordis ſui qͦt indigniſſiās ſubſānatōes. qͦt opprobris