Libri primi decōſolatione theologie

hic per ingratitudinem. in infernoaūt per blaſphemiā inſanioreꝫ Recordantes enim quēadmodū fuerunt aliquando ſupplices deo. Hec⁊ illa bona facientes venerantesſanctos ſanctas qͣꝫ omnes cum deuotione qͥdni rabidiori ꝯtabeſcātodio et maledictis latrēt aduerſusdeū ſanctos ſanctas qꝫ omnes. preſertim eos quos precipue coluerūteos inuidos. eos crudeliſſimos. impios ⁊ ingratos. qui nō ip̄os a tormentis cum poſſent eripiunt acclamantes. Quid ergo dicemꝰ ad hec;Faciemus igit̉ mala vt deus eliciatbona. vel bona vitabimꝰ ne contingant mala qualia tetigimꝰ; Abſit.ꝓpter id em̄ quod per accidens eſtnon debet illud quod de per ſe eſtvariari 7Monachus. MHorreſcovolucer hec audiens ⁊ videns te ſuper admirabili via niti pro conſolationis adeptione dum tremende etꝯtrarie deſolationis memoriā ſubinducis MIolucer 7 Hic modusē. hec ars theologie credideris monache ꝙ ſicut per ſtultitiam et ſcandalum predicationis crucis ſaluo?fecit credentes. ſic per inſipientiamtrahit ad ſapientiā dicente apoſtolo. Siquis videtur inter vos ſapiens eſſe in hoc ſeculo. ſtultus fiat vtſit ſapiens. Non aliter vult eademtheologia per ſūmaꝫ deſperationēde homine trahere ad ſummaꝫ dedeo ſpem ⁊ per deſolationem ineſtimabilem et intolerabilem ſurſū ducere ad ſolidam ꝯſolationē. Addi-

deris nullaꝫ eſſe recogitationē queplus iſta radicaliter euellat ab humano corde ſuperbiam de ſe ſemꝑaliquid magnum preſumentē cui reſiſtit deꝰ. que magis inſuꝑ gignatet nutriat humilitateꝫ legitima ſubdeo et ad homines. vitijs ꝓcul expulſis que fert ſecum ſuperbia. Dāqua fronte poterit aliquis fratreꝫſuū qualemcūqꝫ deinceps vel odiovel ira vl̓ inuidia proſequi. imo necanimo ꝙ reprobus ſit iudicare quividet ſe de eadem maſſa peccati ineadem damnatiōe eſſe. neqꝫ ſcit qͥdſibi craſtina pariat dies? Ꝙ ſi volūerit gloriari de bonis ſuis mendaxeſt ſi non habet. ſi habꝫ illa gratisaccepit a deo Quid ergo gloriaturquaſi non acceperit. quid pretereaiudicat alienum ſeruū qui dominoſuo ſtat aut caditꝭ ſtabit aūt. potēseſt em̄ deus ſtatuere illuꝫ. Sub hocintuitu dixiſſe putandus eſt apoſtolus. Ienit deus ſaluos facere peccatores quoꝝ primus ego ſum. primus intellige quo nullus prior videns ſe cum alijs equaliter filiū ire.et ex eadem peccati maſſa eſſe quales venerat ſaluare deus Monachus ¶ Intelligo volucer materiāhanc de timore ⁊ ſpe latam eſſe. vellem traderetur ſub compendio modus quo precipue ſpes ſtabilitur.¶Uolucer. ¶ Nimirum ſtabilitura deo cuiʳ ſupernaturale donum eſtSed ſi particulariꝰ aliquid exigis.inuenit̉ quadruplex meditatio quevelut ī tetragono firmiſſimo geſtat