Proſaiij

lx

et nō peccet qn̄ et ſepties in die cadit iuſtus. Et beatus dicitur a pſalmiſta nō qui non fecit. ſed cui nō imputauit dn̄s peccatū. Mirū fortaſſevidebit̉ qd̓ dicturꝰ ſū Inuenire ē hominē qui quanto pluribꝰ impugnatur temptationibꝰ quāto renitenseis pluries euincit̉ vel in voracitate gule vel in ſomniculoſa dormitatione. vel in ſtimuloꝝ carnis crebraperpeſſione et alijs hmōi. tanto frequentius certius ⁊ ideo fortius. qꝛhumilius in deū ſe ꝓijcit. de deo ſperat et confidit. Conſulte quidē duꝫnullā videt in ſe fiduciā reſiſtēdi vicijs neqꝫ virtutes et ſalutem adipiſcendi repoſitā. fallor ſi non ita dauid egerit inquiens Impulſus euerſus ſum vt caderem. ſubdit. Cuiusinnixus eſt auxilio et dn̄s ſuſcepitme. Rurſus cū ab hominibꝰ ſibi deſperatio improperaret̉ qͥa tuleratouem et paſtorem occiderat et dicerent. nō eſt ſalus ip̄i in deo eius ip̄eſolidiori ſpe deo fiſus reſpondebatTu aūt dn̄e ſuſceptor meus es. gloria mea. et ex altans caput meū.Monachꝰ. ¶ Ut intelligo volucerIta ſe res habet ꝙ apud vere humilem quāto minus eſt in ſe ſpei minus in ope aliena fiducie. minꝰ deniqꝫ vult ꝯſtituere iuſtitiā ſuā. tātoplus ſpei. plus fiducie de deo cōcipit. plus quoqꝫ iuſtitie dei fit ſubiectus. dicens ex ſententia. Mihi autēadhere̓ deo bonū ē ⁊ pone̓ In dn̄odeo ſpem meam. clamans ei. in tuaiuſtitia plane non in mea libera me

Poſtremo magis intelligere nuncvideor que in deuotoꝝ libris legide introductione ſponſe in cubiculū ſponſi. de oſculo oris eius poſtoſculum manuū et pedū. de habitatione preterea in adiutorio altiſſiminō in habitatione vel meritoꝝ proprioꝝ que vana eſt. vel penaꝝ futuraꝝ que anxia. vel induſtriaꝝ ꝓpriarum que timida eſt et incertā. Certa vero qualiter eſſe poſſit in adiutorio altiſſimi inter tot vite diſcrimina. inter tot criminum lapſus. intertantā electoꝝ paucitateꝫ ediſſerasvelim ¶ Iolucer RReꝝ iſta cōditio eſt o monache vt in ſuos finestendant. quibꝰ adeptis quieſcūt adherentes eis. hoc de grauibꝰ deorſum. hoc de leuibus ſurſū videre ē.Eſt aūt humani cordis deſideriumet pondus in deū ſicut in locū ſuuꝫet centrū ferri. eſt ſupremū poſt qd̓nō relinquit̉ aliud humane peregrinationis refugium Suꝑeſt igiturnihil infra qd̓ vel vltra quod poſſit humanū ſe cor deflectere vel fugere dū pondere ſuo ſe ꝯſtituit adherere deo. nunc interim ꝑ ſpem. fidem ⁊ amorem. neqꝫ em̄ ſibi dat aliter ſtatus preſens. Porro ſicut aliquis dicit̉ adherere certitudinalit̓loco alicui vel baculo dū totis viribus ita ſtare vult. non aliter ſpemcertam dicimus per deliberata voluntatis: adherentiaꝫ. neqꝫ em̄ ſpeseſt in aſſenſu et vi rationali ſꝫ deſideriꝯ ⁊ expectatione virtutis iraſcibilis tendentis in ardua. quod deſi

bꝰ