Proſaiij
plij
ſuꝑ his altēa fortaſſis die ſermo fiet Perge ꝟo ꝓſeqͥ de ſpe rn̄dēs adpauculas int̓rogatōnes meas quiſecretoꝝ aduene noſtri cōſcius es.Recogitat ne ſupremū iudicē deumhomines ex maſſa peccatrice. prededeſtinaſſe quidē hos ab eterno ſempiterne beatitudinis fore ꝑticipesalios vē̓o preſcitos et reprobatosad ſuppliciū perpetuū. ¶ Iolucer¶ Recogitat monache et id ſanefrequēter VMonachus ¶ Accuſat ne diuerſum hmōi iudicium deitanqͣꝫ preterea ſit in eo ſeua quedācrudelitas indigna bonitate ſua ſūma ¶ Iolucer. ¶ Abſit monachetalis aduerſus deū blaſphemia. neqꝫ em̄ ꝑſonā accepiſſe neqꝫ iniuriāfeciſſe dici poteſt qui nulli debitoreſt. Quod notauit apl̓us dicēs. Ohomo tu qͦs es qui reſpondeas d̓onunqͥd dicit figmentū ei qui ſe finxit quid me feciſti ſic. An nō hꝫ poteſtatē figulus luti ex eadem maſſafacere. aliud quidē vas in honorē.aliud vero in ꝯtumeliā. Talis apd̓hōies ſimilitudo plurima reꝑitur.nedū ſuꝑ rebus vita carentibꝰ. ſedanimatis quibꝰ vtunt̉ pro arbitrioſuo alijs ad mortē. alijs ad ꝯſeruationē. nec arbitrantur ſe vel iniurievl̓ crudelitati obnoxios eſſe. Quidſi vult deꝰ in magna domo ſua manifeſtare diuitias glorie ſue. iſtis inoſtenſionē miſericordie. alijs in manifeſtationē ſue iuſtitie glorificansillos ex miſericordiā iſtos ex iuſtitia derelinquens quatinus reſultet.
carmen illud pulcerrimū. Ax grauitenore iuſtitie et molli cantu miſericordie de quali ꝓfitet̉ ꝓph̓a. Miſericordiā et iudiciū cātabo tibi dn̄eꝘ ſi pauciores ſt̓ qͥ ſaluant̉ manifeſtior ē in hoc gr̄a dei quēadmoduꝫinter ſurdos et claudos. mutos etmortuos pauciores ſunt qui miraculo curant̉ qͣꝫ qui ꝓprie conditionirelinquūtur. verū dū ad ſingulariafit deſcenſus et inquiſitio. cur videlicet petrū vel paulū deꝰ elegerit adſalutē. Iudam vero et diuitē epulonē dereliquerit. oportꝫ vt humanagarrulitas iapponat digitū or ſuo.hoc vnū ꝓfitens ꝙ iuſtus eſt dn̄sin om̄ibus vijs ſuis Itaqꝫ ſicut nulla pōt aſſignari ratio cur inter totres poſſibiles fieri iſta nō illa factaeſt niſi beneplacitū dei Ita de recreatione ſeu regeneratione ad vitamſpiritualeꝫ multo magis dici debetneqꝫ ꝯfugiēdū eſt ad illoꝝ meritavel opera quos ab eterno predeſtinat deꝰ. qꝛ ſi ex oꝑibꝰ iā nō ex gr̄a.Sed neqꝫ priorem eterna dei volūtas cauſam hꝫ qui fecit omnia propter ſemet ipſuꝫ. impiū quoqꝫ in diem̄ vindicte. Nihilominꝰ fatendumeſt ꝙ nemo ſine culpa damnabit̉. ſicut abſqꝫ gratia ſaluabitur nullus.¶ Monachus Pergo volucer inquirere ꝯſequenter ſi hanc aliqn̄ peregrinus noſter ꝯſiderationē ſuperſe et ad ſe reflectit Meditans ne forte ſit ex numero reproboꝝ. neqꝫ enīgloriari p̄t ſe peccatuꝫ nō hr̄e neqꝫde alia maſſa eſſe qͣꝫ ceteros. IIo