proſa prima
liti
Uult frater. ſoceri mors venit a generoClerū miliciā ciues ſine lege recluſosTarcere plebs rabida ſicut oues iugulatNullus adeſt noſtre reſpectus religionisIura ſepulture denegat impietasQuiſquis opes vel diuitias famatur habereObijcitur titulus proditionis eiEligit hic partem neutrā defendere partisMox vtriuſqꝫ patet innocuus iuguloNec ſatis eſt alijs vni ſe tradere partiNi ſe flagicijs conſcelerent paribusQuid ꝙ te patriam pulcrā violare vocaturExtera gens; hoſtis te lacerando rapitNulla fides pietasqꝫ manet confundit̉ omneFas qꝫ nephas regnat horrida teſiphoneExtremos nonne fuerat iocūdius indosAut glaciale ſolū me penetraſſe priusAduenā tu felix alia te parte receptansNanqꝫ patent oculis non mala tanta tuisUerū monachus hic degit ſua clauſtra ſubiboAc de fratre ſuo fecero verba ſibi
Prima proſa primi¶ MonachusSt ne volucer quē video;Et certe is ē. Dic precoro volucer vnde venis; q̄noua fers; qualis ad me te modoſors attulit. ¶ Uolucer/ Scitomonache. qm̄ in conſtātienſi concilio generali. cū germano tuo cōuerſatus vſqꝫ finalem ſūmi pontificis egreſſum tandē diuerticulaquerens exiui cū eodem. qui iuxtacognomē ſuū peregrinꝰ effici maluit in terra aliena qͣꝫ ad ſuos hucregredi. ¶ Monachus Satis
eſt o volucer. ſi certum me facerepotueris. quid agit dilectꝰ animemeẻ qͥd amor cordis mei. Nonnedolet velut exulem ſe fieri. in ignota ⁊ lōginqua regiōe. vbi linguāquā nō nouerat audit? Nōne ſubtriſtis eſt ſe poni ſub modio uel inobſcuris ſicut mortuos ſeculi. quilucere ſuꝑ candelabrū fuerat inſtitutꝰ: ¶ Uolucer Nihil prorſuso monache. temporū tempeſtatepenſata proqꝫ diuturna animi p̄paratiōe qua ſibi p̄uiderat. oīa q̄occurriſſent equanimit̉ tolerādāGaudet potiꝰ ī dn̄o. magnificāseū. ⁊ exultat ſpūs eius in deo ſalutari ſuo. deputās ſe adiutū me-
a a