Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCCLXXIIIv
Einzelbild herunterladen
 

De materiacelebrationis millaꝝ

nt̉m comedendo demitti ſed ſtatimin celū rapi ꝯtra exꝑientiā quotidianā atqꝫ catholicā vēitatē ponitcorpus xp̄i ve̓ comedi. Fefeilite oshmōi ꝯſide̓atōis obliuio putātindignū ſentire vt corpꝰ xp̄i vel hoſtiā ſacrā in fetulētū ſtomachū nr̄ꝫdeueniat. qͣi videlꝫ polluat̉ aut fedetur plus qͣꝫ radiꝰ ſolaris aut ſpūaliūſubſtātiaꝝ aliqua Dicāt ergo ſi ſiciudicant more carnaliū iudeoꝝ autpaganoꝝ. cur xp̄i corpꝰ ī maternisviſceribꝰ et ſecūdina pellicula menſibꝰ nouē obſeruatū et obuolutū eſſevoluit Debet vtiqꝫ ratio corrigereſenſuale iudiciū ne blaſphemiā impiā reputemꝰ ip̄aꝫ rei ſince̓iſſimā veritatē. Caueamꝰ a tali ſpurcicia recogitanda timorē crebrū. qm̄ inficit hec rememoratō plus qͣꝫ purgetAſſueſcat ſpūaliter ſpūalis dijudicare et ſentire. ſic em̄ multis et varijs fantaſmatū inquietantiū impudicicijs ſemet abſoluet. Sic ea minꝰcurabit reuera minꝰ curanda ſūt.corꝑales loquor ſordes Sic deniqꝫmagis in cōſciētie qͣꝫ corꝑis puritate ꝯfidet. Cōcludamꝰ tādē epilogātes vt nemo celebraturꝰ euident̉ſibi q̄rat certitudinē ſuꝑ dignificatione ſua. vexaret̉ incaſſū. habeat illā dicta eſt preꝑationē et ſufficit.confidat in multitudine virtutis ſue in repetitione ꝯfeſſionis aut deuotionis aut recollectionis ſerenitate.Pōt em̄ fieri vt ꝯfeſſio crebra ſupervenialibꝰ obſit de accidens. Qūoſic; Dicā Reddit qͥppe aīaꝫ plus iu

celebrationis millaꝝſto ſolicitā et pauidā et oīa etiā minima timente vt de ip̄a etiā ꝯfeſſionis imꝑfectiōe intrepidet et vrgeat̉iteꝝ cōfiteri. Dabo tn̄ documētūqd̓ nll̓a ꝯfeſſiōis ml̓tiplicatō inqͥetatōis cauſa erit Si videlicꝫ fiattanqͣꝫ reputet̉ tūc ad ſalutē neceſſaria aūt ad celebratōis illiꝰ diſpoſitionē reqͥſita. Sꝫ qꝛ eſt opus bonūet pͥuilegiatū. ad indulgētiā qͦꝫ autgr̄e augmētationē paꝝ ꝓficiēsPorro diligat aīa deū aiqn̄ neceſſeeſt et ſe in manꝰ eius ꝓijciat. alioqͥnſi ſe expelli a facie domini et repelli.ſue indignitatē iugiter timendo. ethabēdo deū de ſeueritate ſuſpectū.iugiter recurua erit ad ꝯmodum nevnqͣꝫ exaltata ſe ſb̓uehet. Quāobrēaſcenſura in montē aīa et gaudiumſuū immolatura abraaꝫ relinqͣtinferius aſinum ſuū pueris ſuis.Rudiat tibi aſinꝰ ꝑſtrepent pueri feda ſint hec oīa. nihil ad ſe in monte ſtat ( eſt in vertice rōnis) ꝑtinebat imꝑtinent̓ hoc loco viſione̓inſeremꝰ quā beato pr̄i Celeſtinomonſtraſſe memorat̉ ille docet homines etiā ſomnia ſcīaꝫ. viſum eſteidē pr̄i ſoporāti aulā regis p̄cellentiſſimā aſino ſuo inuitatꝰ aſcēderet Hic aſinꝰ tributū ventris perviā ſoluit. exhorruit vir puriſſimꝰ etabominatꝰ eſt hanc iniqͦtatē ſedinqͥnationē et ꝓgredi formidans regredi moliebat̉ quouſqꝫ benigniterammonitꝰ eſt voce de throno lapſanihil ad ſui vel aule regie ſpūalistaminationē ꝑtinere id qd̓ ſeſcio natur alia neceſſaria qꝫ ſuꝰ aſe-1