ad celeſtinosfructꝰ. Si ſcd̓aꝫ euacuat vel ſcd̓a ſitertiā om̄ino tollat. ſꝫ nō ecōuerſo.tn̄ attētio cōiter accipiendo .i. ad aliqd̓ triū p̄dictaꝝ nō nocꝫ ſed multūprodeſt. hec ibiParticula. lxvjOrro circa finē opuſculi poſſuCmꝰ addere diſtinctōnes magiſtrales de attētione et deuotione etaffectione q̄ alibi ſeorſū notate ſuntPrima diſtinctio. xij. mēbroꝝEuotio in oratione qn̄qꝫ nonOadmittit alias quaſcūqꝫ cogitationes niſi ſolius dei. et hoc eſt inpn̄ci vitā rariſſimū vbi vix hora veldimidia ſit in celo mentis ſilentiū.¶ Scd̓a Deuotio. qn̄qꝫ recipitalias cogitationes ſed ꝑtinentes ⁊ordinatas et ſolum tales. et hoc eſtrarum et bonūTertia Deuotio recipit cogitationes imꝑtinētes ⁊ quaſi ſuꝑfluaset hoc eſt quotidianū.¶ Quarta Deuotio recipit contrarias et aduerſas cogitationes.vt ſunt vitioꝝ. et hoc ꝑiculoſū¶ Quinta Cogitationū imꝑtinētiū vna qn̄qꝫ eſt vehemens et ſuffocans actualē deuotionē ſed non auferēs virtualē nec habitualē nec vocem. et hoc p̄t eſſe virtutis exercitiū¶ Sexta Alia vehemens eſt tollens virtualē deuotōnē. ſic ꝙ iā virtus deuotionis nō imperat aut cōtinuat orōnē ſed ꝯſuetudo vel aliaratio. et hec nō neceſſario tollit laudeꝫ ab oratione
¶ Septima Alia eſt cogitatio velaffectio quaſi fluctuās que nec excedit et ſuffocat deuotione nec exceditur toͣliter ab ea. et hec ſtat cū laude¶ Octaua Alia eſt leuis et ventoſimilis licet videat̉ importuna. ſꝫ ſuperat̉ aūt ꝯtemnit̉. et hec non tollitlaudem ſed exercet mentem¶ Nona Cogitationū contrariarū vna eſt abſolute et directe cōtraria quā .ſ. orans deteſtatur orare etdeuotionē habere ſed timore diſcipline ꝓſequit̉. hec omnino vituperabilis¶ Decima Alia qua orās habetdiſplicentiā conditionalē ſic ꝙ nonoraret niſi vouiſſet. non tn̄ deteſtat̉ſe vouiſſe ſed placet. et hec eſt ſufficiens atqꝫ laudabilis licet non excellens. et habet deuotionē habitualēet originalemAndecima Alia eſt vitioſa circa peccata. alia vt ꝓpter ꝯmotionēire vel illecebre que nō diſplicet necacceptat̉ ꝯſenſiue licet velit nolit hōſentiat̉. et hec p̄t eſſe materia virtutis exercende et ad expulſionē expediret qn̄qꝫ magis niti qͣꝫ ad orōiscontinuationem¶ Duodecima Alia vitioſa criminalit̓ cui nō ſufficient̉ reſiſtit̉. ſꝫ ei ve̓vl̓ interp̄tatiue ꝯſentit̉. et hec eſt dānabilis. qͥs āt dicat̉ verꝰ. qͥs interp̄tatiuꝰ. alibi dictū ē. Cōſentire ſiqͥdēdicit̉ aliqͥs malo dū nō fecit qd̓ in ſeeſt neqꝫ facit vt vitet̉¶ Subiungit̉ alia diſtinctio de attētione ſub triplicitate multiplici.
c c 3