De ſolicitudineeccleſiaſtiroꝝ
De ſolicitudinenem hanc offerre Poſſumꝰ ita iudicare de pcc̄oribꝰ ecc̄iaſticis ꝙ tā nomine ꝓprio qn̄qꝫ qͣꝫ in perſona ecc̄iecuiꝰ miniſtri ſūt pn̄t ſe et alios adqͥtare qͣꝫuis non ſtat eos eſſe tales ⁊ſaluari vl̓ mereri.clix parti. ⁊ xiiii. cōcluſioEcipiens tꝑalia ſe defraudatet ꝓximū dum ſuꝑinducit adredditꝰ iā ꝯſtitutos nouas ꝓ alijsobligatōnes pͥoribꝰ incōpoſſibiles⁊ eaꝝ diſtractiuas. Sūt qͥ ſuꝑ pͥorēfundationē exempli gr̄a .x. fratꝝ ſicrecipiūt nouos vt ſeruitiū non hincaugeat̉. Sūt qͥ recipiūt ſub tali pacto ꝙ in omnē euentū debeat ſꝑ fie̓iſeruitiū ꝓ collatoribꝰ vltimis etiaꝫvbi deficerēt ea oīa que trādiderūtConſtat in his caſibꝰ et ſimilibꝰ defraudari pͥores qualit̓ ip̄i poſteriores defraudantes nō vellent ſibi fieri ꝑ eis ſubſequētes.lꝑticula. xn concluſioEcipiēs tꝑalia dū defraudatſe ⁊ ꝓximū dicit̉ interp̄tatiuedefraudare deū qm̄ deꝰ eſt pͥncepsſup̄mꝰ curā hn̄s hominū ⁊ reputāsſibi bn̄ vel male fieri qd̓ eis fit. ⁊ inde ꝯſurgit meritū nr̄ꝫ apud ip̄ꝫ. Facit ad hoc ꝑticula illa de oꝑib mīeꝯmemorādis in die iudicij Ueꝝ tn̄appropͥatiꝰ d̓r aliqͦd in defraudatōne dei fieri dū directe et immediatedimittit̉ illud qd̓ ad gloriā ſuā celebrādā et recolendā fuerat inſtitutū.li. ꝑticula. ⁊ xvi cōcluſio
AEcipiens tꝑalia preſertiꝫ cōitas ꝓ ſe et ſucceſſoribꝰ debetcū hona fide et ſagaci diſcretionediligenter in recipiendo cōſiderarepͥmo qͥd licet. ſcd̓o qͦd decet. tertioquid poteſt ⁊ expedit nedū ad pn̄sſed futurū. Euenit itaqꝫ ſicut in agētibꝰ iter longū ꝙ paruūi pondus inſe et in pͥncipio aut ꝓ pauco tꝑe ſittolerabile qd̓ ꝑ ſucceſſionē ꝯtinuaꝫredditur velut importabile. Sic deparuis et paucis ſuffragijs dū veliungunt̉ alijs vel perpetuant̉ poſſumꝰ inuenire.lij. ꝑticulaDde ꝙ memorla hominū labilis ꝙ p̄terea ſuꝑueniētes nōde facili ſua attentionē applicāt adinſolita. ꝙ inſuꝑ cuſtodiēda ē quantum cōmode fieri pōt vniformitasapd̓ fr̄es ſic̄ in cibis veſtibꝰ alio qͣꝫꝯuictu. ſic in officio ⁊ cātū alioqꝫ ritu et ita de ꝯſideratōibꝰ hmōi. Fiūtnihilominꝰ frequent̓ obligatōes inoppoſitū aūt ꝓpter in aduertentiamincōſiderationē qꝫ recipientiū. autvrgente penuria. aut ꝓpter cōplacētiā cōferentibꝰ faciendā. aut qꝛ nōaudent recipientes apponere conditiones pro ſe ip̄is licitas decentes⁊ expedientes. Quare ſic; quia nonplacerent conferentibꝰ quales ſuntcarnales ⁊ ſpūaliū nō capaces. maxime eoꝝ q̄ regularis diſciplinā cōſtituit aut requirit. Deniqꝫ fit hocꝓpter auaritiam recipientiū et eorūtarpem queſtum. qui caſus palā ſtatim habet culpaꝫ ſiue fiat in augmētum preterneceſſariū iam fundato-