Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCCLXIIr
Einzelbild herunterladen
 

ad celeſtinos

ccclxij

diſtribuere deus ꝓut volet et quibꝰvolet et quantū volet. Exemplū depauꝑe debitis inſolubilibꝰ obligato qui liberat ſe cedēdo corā iudiceſuo omnibꝰ bonis ſuis. Poſita videt̉ hec doctrina ſub fine cuiuſdamopuſculi de valorē orōis. additoquādā Melania nobili romanā exēplo Uerū ita ſub vniuerſali regūla ſermo factꝰ eſt quin diſtinctioneꝫdiſcretionē qꝫ recipiat. Proptereadicamꝰ viceuerſa caſus aliqͦs quibꝰexpedit et qn̄qꝫ neceſſe eſt intētionēad particularia trāducere.particula. xxxixOnſtat in pͥmis licꝫ deꝰ nonegeat intentione nr̄a vel orōeꝑticulari ſicut nec alijs bonis nr̄isvt alijs bn̄faciat. nihilominus vultẜm ordinē ſue ſapientie dare aliqua ſpecialit̓ ad ip̄m dirigamꝰ orōsnr̄as qualia eſſet daturꝰ ſine illisvt ſint vacua ſapīe ſue opera iuxta verbū ſapiētis. Cōſtat inſuꝑnouit deꝰ ponderare merita intētiones et corda ꝯferentiū tꝑalia. dattn̄ aliqua ꝯferentibꝰ fiūt orōeset ſuffragia poſtmodū ip̄is queet qualia dae̓t ſi dimitterent̉ necfierent. Ptꝫ in illis qui ꝯſtituunt inſuis teſtamētis aut aliunde certaspecunias reſtitui vel dari pauꝑibꝰqui licet ſic ordinādo poſſint mereri tn̄ ꝓficit eis et alijs tantūdē hecvolūtas ſequēte effectu ſicut ſequente. qm̄ in caſu maneret iſte ordinās adhuc ad reſtitutionē poſtel

Particula. xl.Oncedimꝰ vltra recipienstꝑalia pōt habere aliquotiēsOr̄oes feruentiores et deo placētiores facit eas in particulari his aūt illis ꝑſonis. Imo traditHugo de ſan. vic. in ſuo de oratiōe.Et trahit̉ ſatis ex verbis ſancti anthonij oratio tūc eſt acceptiſſimadeo omniū et ſui ip̄iꝰ obliuiſcit̉nec ſcit quid petit ꝓpter quendā indeo raptū et ſubleuationē vel aſcēſum. aūt modo loqͥmur de orōetali. ſed potiſſime de vocali ſuꝑ quāet de qua cadit vt plurimū obligatio ſuffragijs tꝑalia ꝯferunt̉Particula. xlj.Uāuis o vtinā ꝑſuaſū haberēt hōies ſeculi quātū ſit acceptior or̄o talis deuotos ſilētesqͥetos. qͣntū p̄te̓a ſua ad deū eleuatio etiā iocundiſſima prorſus ſuauiſſima plus impetrat apud deum.plus eundem placat. plus ſoluit depenis debitis. plus de me̓itoꝝ gratijs impetrat. qͣꝫ ſola talis exercitatio corꝑalis in vigilijs ſupra modum et canticorum multiplicationibus que ſepe plus exturbant cerebrum et tedium gignunt qͣꝫ deuotionem inducant Qualia per ꝓphetam notauitʸ aliquādo dominus dicens. Aufer a me tumultum carmi tuoꝝ. ideo tn̄ vt culpemꝰ italoqͥmur. ſed vt rationabile fiat obſequium. Et bono vni melius aliudpreferatur. Neqꝫ ſemper animalis

Particula. xl.