Ioh̓is gerſorIractatꝰ mnagiſtri
Iractatꝰ mnagiſtriexaminatōeꝫ ꝯcluſa in nr̄a ꝯgregatione generali pariſiꝰ apud ſanctūmaturniū d̓ mane ſuꝑ hoc ſpecialit̓requiſitos Anno dn̄i. Accc̄. xcviij.die. xix. menſis ſeptēbris. In cuiusrei teſtimoniū ſigillū dicte facultatꝭ.pn̄tibꝰ lr̄is duximꝰ apponēdū.FinisIncipit tractatꝰ eiuſdēDe ſymoniaAꝑ materia ſymoniace labis in collatiōebn̄ficioꝝ ꝑ papam reſoluendo materiā adradicē ſcpͥture ſacre qͣdimiſſa ꝑcurre ramos opinionū ꝑticulariū fine caret. ponit̉ hec vnica¶ concluſioImoniaca labes cōtra iusdiuinū vl̓ de ſymoniaca ſpecialit̓ ſuſpectū eſt in ꝯferētebn̄ficiū ecc̄iaſticū etiāſi ſit papa exige̓ vl̓ extorq̄re a bn̄ficiādo ꝓmptāpecuniā ſub titulo pͥmoꝝ fructuuꝫac impedire poſſeſſionē et officiationē ſuā quouſqꝫ ſoluerit illā pecuniāDeducemꝰ ꝯcluſionē hāc pͥmo ex ſeptē ſuppōnibꝰ fūdatis in iure diuinoDehinc rn̄debimꝰ ſeptē obiectiōibꝰSubinde ſeptē ꝯſideratōes vel doctrinas adijciemus.
Ioh̓is gerſon¶ Prima ſuppoſitio.Apponit̉ pͥmo ꝓ ꝓbatōe ꝙin bn̄ficio p̄ſertim habentecurā aīaꝝ ſunt hec duo ſcꝫofficiū et bn̄ficiū. Bn̄ficiū āt ſic̄ diciſolet et verū eſt dat̉ ꝓpt̓ officiū In̄ad ius ⁊ obligatōeꝫ officiādi cōpetit ius bn̄ficiū recipiēdi ſic̄ infra docebit̉ ex om̄i iure. Propte̓a nō debꝫobligari qͥs ad officiandū ꝑ traditionē ordinis ſacri vel alias niſi bn̄ficiū .i. ius recipiēdi ſuſtētationē viteſimul annectal̓¶ Scd̓a ſuppoſitio de multiplici acceptione officij eccleſiaſtici.Apponit̉ p̄terea ꝙ officiū eccleſiaſticū qn̄qꝫ ſumit̉ pro iureofficiandi. qn̄qꝫ ꝓ obligatōe ad officiandū. qn̄qꝫ vero ꝓ ip̄o actu officiandi. Eſt āt hmōi actꝰ officiādi ſicdeſcriptibilis. ꝙ eſt exercitiū aliqd̓impeniū ad vtilitatē alteriꝰ vel aliorū ꝓ ꝯſecutōne felicitatis eterne etdānatōis euiratōe. Un̄ ꝑ hāc vltimā clauſulā differt officiū eccleſiaſticū ab officio tꝑali vel ciuili videlicratione finis ꝓximi ſeu pͥncipalit̓ intenti. qm̄ finis ꝓximꝰ officij ciuilis ēfelicitas ſeu trāquillitas politica vite pn̄tis. officiū aūt eccleſiaſticū hꝫfinē altiorē videlicꝫ ſalutē eternamaīaꝝ.¶ Tertia ſuppoſitioIpponit̉ inſuꝑ ꝙ hec tria ſūtpure ſpūalia ſcꝫ. ius ad officiādū qd̓ dat̉ a ſuꝑiorē vocāte vel eligente. qꝛ nemo aſſumit ſibi honorēẜm apl̓m ſed qui vocat̉ a deo ſicut