Conſiderationesquattuor
Conſiderationesip̄m ⁊ ad ſuos. nōne fallē ſolꝫ ⁊ inerroe̓s īpios traduce̓ etiā vſqꝫ adimitatōꝫ luciferi vt adorari velintſicut dij. neqꝫ reputent ſe ſubditoseſſe cuiqͣꝫ ſicut filij belial ſn̄ iugonec ſibi poſſe dici. cur ita facis. quinec deū timēt. nec hoīem reuerent̉cū tn̄ humiliores eſſe debeāt ⁊ adẜuiendū ꝓmptiores ex p̄lationismunē Id ē qͣꝫto ſe obligatioe̓s eēꝯſpiciūt in reddēdā rōe ¶ Poſtremo tn̄ hoc ſūmoꝑe cauēdū ē iudicibꝰ ne yſus epikeye paſſim ⁊ abſqꝫ manifeſta rōe fiat trāſmutādolegē ſcpͥtaꝫ Alioqͥn tolleret̉ ꝓrinꝰa legibꝰ ſua ſtabilitas qͥbꝰ nutantibꝰ. totā reipublice diſciplinā innitentē eis collabi. et ex ꝯn̄ti rempublicā corruere vel cōturbari nc̄e ēInde ꝯtigit apud rhoͣnos iſta ſeueritas. etiā in nece ꝓprioꝝ filioꝝne labefacerēt oprimā reipublicediſciplinam.Incipiūt quartuor conſideratōnes ad robur p̄dictoꝝConſideratio pͥmaInis policie ecc̄iaſtice etcuiuſlibet legis eā regulātis. eſt pax ſalutifera Hocſatis exp̄ſſit d̓inꝰ nr̄ ph̓us paulꝰ qͥfinē legis et p̄cepti nūc dilectōꝫ eēdixit. nūc ih̓m Intelligens in dilectione paceꝫ in ih̓u ſalutē. vt ſit finis pax ſalurarꝭ. neqꝫ opus ē āxiadeductiōe alia. cū natura nos doceat ens qd̓libꝫ nō minꝰ ſuā pacēaut vnitatē appete̓ qͣꝫ entitatē ẜmdeductionē d̓ini dionyſij auguſti.et boecij. ita vt pax ſit bonum qd̓
oīa appetūt. adeo ꝙ ꝑticularis ordo nat̉e. plerūqꝫ mutat̉ in rebꝰ vtvnitas ꝯſeruet̉ Manifeſtat hͦ aſcēſus gͣuis ſurſū. ⁊ deſcēſus leuis deorſū. Si in corꝑe vero. cur non inmyſtico p̄t viciſſitudo talis querivt ꝓ pace retinēda fiat deorſuꝫ qͥſurſū ē Cū igit̉ ẜm exigentiā finiscet̓a debeāt moderari. et finis eſtqui imponit nc̄itatē rebus nc̄itasꝟo legē nō habꝫ. ꝑſpicuū ē ꝙ nll̓alex habet aliqͥd firmitatis. ſi pacifaciēde vel cōẜuande inuenit̉ cōtraria. ſꝫ dꝫ vel interp̄tari vt ẜuiatpaci. vel penitꝰ aboleri Alioquiniuxͣ dc̄m comici ſūmū ius ſūma eſtmalicia Noli eſſe nimis iuſtꝰ dicitſapiēs. Sic atheniēſes fecerūt adtpūs leges nō eſſe vt ſꝑ eſſent Etnaſica ſcipio Dū ꝯſul inqͥt iurꝭ. ordinē ſequit̉ id agit vt cū oībus legibꝰ rhonoꝝ corruat imꝑiū Nll̓opacto igit̉ ſeruat̉ lex. nō obẜuatolegis fine qui eſt pax. ſicut in ſimilixp̄ianā doct̓nā ſcribēs augꝰ deducit ꝓ regula mēoranda. ꝙ nullꝰ textus ſacre ſcpͥture in ſua expōe retinet ſenſū ſpūſſc̄i niſi ille charitateꝫq̄ finis eſt p̄cepti retineat Et qm̄huiꝰ ſciſmatis tā exͣnea videt̉ eſſepeſtis vt tale nūqͣꝫ viſū fuerit mihn̄s ꝓuiſiōis hūane remediū docēte hoc ſua in dies rōne expeditad eiꝰ expulſionē inſtitutō nouoꝝcanonū. cū ea q̄ de nouo emergūtnouo egeāt auxilio: vel iā ꝯditoꝝnc̄aria eſt moderatio Sed qualiset per quid moderatio; ſane perregulam infallibilem et inobliquabileꝫ legis diuine. cuiꝰ ſectatoribꝰ