Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCCVr
Einzelbild herunterladen
 

cccl

ex ꝯſtitutione legis aut ſtatuti¶ DHabent iſta ꝓbabilitatē ſꝫ non euacuant totā difficultatē nr̄e dubitationis. ſpecialit̉ quo ad inueſtigatōne deſcriptionis ſeu qͦd nōis ſententie p̄ſertim a iure late. Ecce recipiamꝰ duas ꝯſtitutiones iuris dicūt̉decreta vl̓ decretales. vna dicet ſicSiquis ſuadente diabolo manꝰ miſerit violētas in clericū ſit excōicatꝰip̄o facto. altera ꝯſtitutio dicit. Siqͥs celebrauerit excōicatꝰ ſit irregularis ip̄o facto 7M Reſpondi q̄libet ſcientia terminos ſuos hꝫſꝫ inferior ſcīa debet reſoluere ſuosterminos qn̄ ſurgit ambiguitas adterminos ſcientie ſuꝑioris qui ſuntſimpliciores. Sic em̄ metaph̓ica reſoluit terminos omniū ſcīaꝝ iūctislogica grāmatica et rhetoricā.igit̉ theologia ſit ſuꝑior ad omneꝫſcias. etiā ad metaph̓icā naturaleꝫet ad ius omne canonicuꝫ et ciuile.debet reſolutio vel interp̄tatio ſumi theologiā. p̄ſertim in his ſalutēreſpiciūt P Perſpicuū eſt etiaꝫmihi in exemplis inductis modote AM Priuilegiatꝰ itaqꝫ papade cuiꝰ ptāte pͥncipalit̓ eſt ſermoſens iure dicit̉ abſolutꝰ ab aliqͣ legegeneralit̓ pͥus ip̄m ligante. ſimilit̓diſpenſatꝰ. Et hoc ſiue diſpenſatioſit legis moderatio ſiue ſit ip̄iꝰ totalis ablatio. Rurſus ille qui habilitatur abſoluit̉ ab inhabilitationis vl̓irregularitatis vinculo. Rurſusinfamis reſtituit̉ ad famā. abſoluit̉.Hoc vidit illa iunior Sarā ora

uit Obſecro dn̄e a vinculo improperij abſoluas me. Quid preterea deſeruitute. nunqͥd eſt vinculū magnū. nunqͥd eſt liberatio grandisabſolutio vinculi ſeruitutis. Seruītutis inquā vel que penſat vel queeſſet ſi eſſet iudex cōcedens libertatē. Un̄ papa diſpenſās ir regulari poſſet ita dicere. Soluo te velabſoluo te a vinculo irregularitatꝭ.vel ab irregularitate. Et ita de qualibet alia iuris pena. ſub penali ſententia a iure lata vel homine 7DSuꝑeē nihil video circa cōfeſſionēin Martino factā abſolui poſſitab omnibꝰ ſentētijs a iure qͣꝫ abhomine latis auctoritate ſummitificis qͥn ſententia irregularitatiscadat ſub hac conceſſione que conceſſio veraciter eſt quedā abſolutioMartinꝰ em̄ pͥus ligabat̉ ne poſſetab alio qͣꝫ a ſummo pontifice abſolui. nunc vero pōt abſolui a quotunqꝫ ſacerdote quē elegerit. et ita ſolu eſt vinculū ab eo ſententiarū vbireſeruant̉ tales caſus ſoli papeExplicit