Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCCIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Dialogus depoteſtate ligandi

viciniꝰ ſententia dicit̉ concilio pͥusciliata plures in iudicando Etuenit ſynonime cuꝫ iudicio qd̓ fert̉poſt cōciliū iuxta verbū xp̄i ponentis gradꝰ inter penas ire debitas.Qui iraſcit̉ fratri ſuo inqͥt reus eritcōcilio. āt dixerit fratri ſuo rachareus erit iudicio. āt dixerit fatuereꝰ erit gehenne ignis. Eſt itaqꝫ ẜmgloͣs minꝰ graue pena vertat̉ adhūc ī ꝯcilio qͣꝫ det̓minato ſb̓iacꝫiudicio. deinde omniū grauiſſimuꝫ iudicij fiat executio. Et eſt ſententia ſic accepta decretū vel dictamenvel iudiciū ſuꝑioris qd̓ vult legitime ſubditū ſuū penā ligari vel apena liberari ꝓpter deū. De tali ſententia et iudicio iubet dn̄s in Exod̓Nec in iudicio plurimoꝝ adqͥeſcesſnīe vt a vero deuies. Et in Eccleſiaſte. Quia ꝓfert̉ cito cōtra malos ſnīa. filij hoīm abſqꝫ vllo timore ꝑpetrant mala. Et in euangelioIoh̓. Nolite iudicare ẜm faciē ſꝫ iuſtū iudiciū iudicate. D De iudicio et iuſtitia replet̉ ip̄a ſacrā ſcpͥtura. ac ꝑinde p̄t vberiꝰ agnoſci quidſit iudicialis ſnīa. et queadmodumſnīa idem eſt iudicio. Snia āt duplex eſt q̄daꝫ ligans vel obligans.alia ſoluens vel abſoluens. Claretinſuꝑ qūo ſnīa fieri dꝫ legitime ideſt ꝯformit̓ ad legem p̄ſertim d̓ināEt in obſcuris aut dubijs pͥmuꝫſit ꝯciliū. Et vt oculis deꝰ ſꝑ habeat̉ tanqͣꝫ finis omnis finis. Sedorit̉ queſtio ꝯſequent̓ ſi quilibet iu-

dex qui p̄t ferre ſnīaꝫ iudicialē ligā. p̄t eadē auctoritate ferre ſoluētēM Ptās de qua loqͥmur non eſtptās ſoliꝰ ordinis que reſpicit corpꝰxp̄i verū. et que dicit̉ equalis apudomnes qui caracterē ſacerdotalēhn̄t ptāteꝫ ꝯſecrandi verū corpusxp̄i. plus papa qͣꝫ ſacerdos infimus. Hec vero ptās iudicialis ſeuiuriſdictionis in eccleſia reſpicit corpus xp̄i myſticū. Cuiꝰ ptātis plenitudo reſidet penes ſūmū pontificeꝫet ē in ip̄o tota poteſtatiue. Ceterisvero ꝑtes deriuat̉ iuxta determinatione legitimā iſtiꝰ fontalis etme ptātis. et hoc ne ꝯfuſio ſit in eccleſiaſtica policia. ſꝫ ſit figurata adexemplar ciuitatis ihrl̓m tanqͣꝫ deſcendens ab ea ẜm apocꝭ. Ioh̓. Dicendū eſt igit̉ dat̉ aliquibꝰ ptāsligandi iudicialit̓ in multis caſibuset ip̄is ꝓhibet̉ abſoluendi facultasD Satis aīaduēto caſus ml̓tosSed nunquid p̄t papa ꝯcedere facultatē alicui ſacerdoti. ſit ille Iohānes ꝑſonā aliqͣꝫ ſingularē vtputa martinū abſoluere poſſit ab om̄ibus ſentētijs a iure qͣꝫ ab hōie latis. ¶M Itiqꝫ p̄t D Cōſequent̉ querit̉. ſi ꝯceſſionē hanc generalē poſſit martinꝰ abſolui genēslit̓ ab omni vinculo ſnīe penalis late a iure qͣꝫ ab hōie. Et vt cōpendioſiꝰ inquirā. poterit ne martinusabſolui ab irregularitate quā ꝯtraxit qꝛ celebrauit excōicatꝰ. AAUidet̉ pͥma facie ſic. niſi certitu.