appellatiocuiuſdā pccōris
xiſti diſſimulaſti ꝓpter pn̄iam oēstranſgreſſiones meas et ſceleramea Cōtemptꝰ ingratitudines etdelicta nō imꝓpe̓aſti mihi. bn̄ficianō detraxiſti ꝓpt̓ crimīa. toleraſtipatiēter om̄ia mea flagicia cuſtodiſti me ne vltra ea que feci cōmitterē grauiora Nō feciſti mihi ẜmpcc̄a mea nec iuxta iniqͥtates meas Nō tribuiſti ꝓ malis mala. ſedpro malis bona Nō intuliſti mihio ꝓpbria nō irrogaſti ꝯuicia. retraxiſti manū vltrice vibrantē ſuperme vindicte gladiuꝫ diſtuliſti ſn̄iemortis executionē Suſpendiſti iudiciū et iuſticiā ꝓrogaſti ſpe correctionis vite mee t̓minū. et pcc̄oruꝫmeoꝝ vltionē digniſſimā vſque inhorā pn̄tem miſericordit̉ auertiſti.et in miſeratiōibus tuis multis factum eſt vt nō ſim ꝯſūptus ne ꝑpetuū ſuſtineā ſaluatiōis p̄iudiciumpr̄imonij celeſtis iactura btē viſionis carentiā. damnū corꝑis ⁊ aīedamnatiōis penam. non morituriꝟmis dolorē. inextinguibil̓ ignisincēdiū ſtridore dentiū. tenebrasfletū luctū ⁊ grauamē Ex p̄miſſisigit̉ dn̄e ſi a me faciē auerteris etmiam deſpexerꝭ. ſi iniqͥtates measobẜuaueris ſi in ira tua arguēdome miam tuā attenueris. et atiquemīe recordatꝰ nō fueris ſi in ꝑpetuum mihi iraſceris. ⁊ mīam a mepcc̄ore in et̓nū abſcōderis. ſi iuſticie tue ſoliū me iudicaturꝰ aſcenderis et oblitꝰ fueris mei finalit̓ miſerrimi Sciens me pre iniqͥtatum
mearū multitudine et graui pcc̄orum onere me culpabilit̓ in hac vita grauatū nō indebite timens qꝫveriſil̓r ſi tantis tribulationibꝰ adiutorē nō inuenero poſt hanc vitāme plus et multo fortiꝰ aggrauari Ideoqꝫ deus iudex iuſte in hisſcpͥturis lachrymaꝝ mearū atramento ꝯſcpͥtis a te irato ⁊ iuſto iudice et a ſn̄ie tue d̓ine iuſticie ad teplacatū et miſericordē pr̄em miſericordiaꝝ qui tardā neſcis mīamet cui ꝓpriū ē ſemꝑ miſereri ⁊ ꝑcere qꝛ ſuꝑiorē nō habes cuꝫ tu ſisſolus altiſſimꝰ et in mīa copioſusad tribunal tue clemēcie bonitatꝭ.et mīe que iudiciū ſuperexaltat inſpe venie Ego miſer ad te miſeriricorde cuiꝰ mīe nō eſt numerus ꝓuoco et appello. et te reginā et matrē mīe om̄esqꝫ ſc̄os et elc̄os dei ⁊ſpēaliter vos iudices iuſti ꝯmilitones apl̓os peto vt inſtanter inſtātius inſtantiſſime ꝓ me pcc̄ore miſerrimo ad deū meū ſuppliciter int̓cedatis. ac iteꝝ et iterū et cū om̄iqua poſſū deuotionis et humilitatis inſtantia a te cuiꝰ mīa plena eſtom̄is terra. et per te in celis p̄parata et in eternū edificata gr̄am ⁊veniā Et qꝛ in mīa diues es clemētiam et mīam peto mͥ dari cuꝫ ip̄edeus meꝰ ſis cuius miſerationesſūt ſuꝑ omnia oꝑa tua. qui cui volueris imo oīm miſereris. et qͥ gratiam et mīam in qͣcunqꝫ hora peccator ingenuero mihi dae̓ poſſiset velis ſubijciens corpus et aīam