Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCLXXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Expontioluꝑ ſeptem

qꝛ vehement̓ clamo et inuoco teid̓o velocit̉ exaudi me Qꝛ iaꝫterrena. qͣſi terrenº. ſed celeſtia qͣſiceleſtis deſide̓o Tui deſiderio ꝓmptꝰ. adhuc te loquēte dicam. ecceaſſū Nec imerito taꝫ inſtant̓ petovelociter exaudiri¶ Quia defecer̄tſicut fumꝰ dies mei. Qꝛ ſic̄ fumꝰvento cito diſpergit̉. ita dies vitemee velocit̉ deficiunt. et velut vnibra fugiūt Et oſſa mea ſic̄ cremi.arū. ſolū vires corꝑis deficiunt. ſꝫ etiā vires aīe mee. dicūturoſſa mea (qꝛ ī eis pͥncipalit̓ ꝯſiſtitinterior fortitudo mea) ſic̄ cremiūareſcētes ꝯtracte ſūt vl̓ ſic̄ frixa infrixorio. ꝯfrixe ſūt ffortitudo qͥppeanimi ex recordatōne pcc̄i tioreiudicij. qͣi frixa ꝯtrahit̉ cnī frigit̉. ſe timet arſurū ī infernoEcce ergo dn̄e. ecce pauꝑtateꝫmeā anxior. ecce tribulationequā patior. ecce qͣlit̓ ꝑcuſſꝰ ſūlcuſſꝰ ſū vt fenū ſqꝛ oīs caro fenū.Et ſic̄ fenū viret. ſꝫ ꝑcuſſū facile ſētit ruinā. ſic caro in iuuētute viret.ſenectute vel infirmitate ꝑcuſſa etmorte ſucciſa areſcēs deficit. Necſolū ꝑcuſſus ſū in cerne. ſꝫ ī corde aruit cor meū Iſterilitate pcc̄i.Sꝫ vn̄ hoc. Q oblitꝰ ſū comedere panē meū. Iid ē cuſtodire deip̄ceptū. qd̓ eſt ſpūale nutrimentuꝫmeū de quo dr̄ Non ex ſolo paneviuit. ſꝫ ex om̄i ꝟbo qd̓ ꝓceditex ore dei Heu me miſeꝝ. qꝛ huncpaneꝫ verum. qui de celo et ex oretuo deſcēdit. comedere oblitꝰ ſumQuare oblitus? Qꝛ nimis ad ter-

rena intētus. neglexi celeſtia EtD voce gemitꝰ mei. adhe. os me.car. mee. Qꝛ enī celeſtia oblitusterrenoꝝ memor. ſpūalibusſed tꝑalibꝰ gemebā t̓rena nimiūdeſiderās. ſolū corde gemebā.ſꝫ ec̄ voce. ꝓptēa a voce gemitꝰ meijnordinati adheſit os meuꝫ carnimee. id ē vox gemitꝰ orl mei adheſit carnali mee affectioni vl̓ os pͥncipale inter oſſa meā. id eſt pͥncipalis fortitudo viriū aīe mee. adheſit carni mee Hoc eſt ratō ſenſualitati cōſenſit vero de me aliterte ꝓpiciante fieri cupio enī t̓renis ſꝫ et̓nis gemē ꝯcupiſcovt dicere valeā ꝓph̓a dd̓ Renuit ꝯſolari anima mea in terrenis.memor fui dei. et delectatus ſuꝫ ineternis. vtinā non oblitꝰ. ſed mēortui. vtinā oblitꝰ ſed mēor et̓norum bonoꝝ tuorū. eodē ꝓph̓adicā Annos eternos in mente habui. Sed quō poſſūt hec fieri. Fiētvtiqꝫ te iuuāte. ſꝫ ꝓpter tui tuorūqet̓norū bonoꝝ ꝯtemplationē. huius ſeculi ſeculariū qꝫ ſeculariterviuentiū hominū cōuerſationē fugiam. vt eligaꝫ abiectus eſſe in domo dei mei. magis qͣꝫ habitare intabernaculis pcc̄orū. vt ſimilis fiāſancto tuo dauid. qui ait l Simil̓factus ſum pelicano ſolitudinis. factus ſum ſicut nocticorax in domicilio. Et iteꝝ Nigilaui factꝰ ſūſicut paſſer ſolita. in tecto. O magnū breuibꝰ ī ꝟbis myſteriū Tresaues. tria loca hic diſtinguūturTres aues. pelicanus. nocticoraꝫ