Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCLXXIIv
Einzelbild herunterladen
 

orationejIi

ſtibus influentijs et intelligētijs nouas iugit̓ formas intētionales agitat ac renouat ī organis ſenſuū interiorū. que ſūt ſenſus ꝯmunistaſia in eſtimatiua. que in ſpeciali ſimilitudinē recipiunt irradiationescorpoꝝ ſuꝑioꝝ. et vt volunt aliquiintelligentiaꝝ. Attū quantū quouſqꝫ dictū hoc veritatē habeat maiorem requirit inueſtigationemDecimaoctaua conſideratio euagationis peccatū quod inoratione ꝯmittit̉ diſtinguit et docꝫquid illi qui in pͥuato orant vl̓ in ſocietate vt religioſi agant ſuꝑ diſcōtinuatione et negligentiaIacunqꝫ aūt ex cauſa ꝓueniat nos exꝑimēto ꝯtinuocernimꝰ et ſentimꝰ hāc euagatiōis neceſſitatē. quā ſi toleramꝰinuiti nec ſentiendo ꝯſentimꝰ. ſecuriſumꝰ a peccato mortali. venialia vero oīa quis euaſerit. Si aūt deliberato ꝯſenſu rūpimꝰ attētionē actualem in oratione. ſcꝫ ſuſpendendoquouſqꝫ ceſſauerit actualis euagatio vel attētō circa alia qd̓ fie̓i ſepepdeſt et ſalubrit̓ ꝯſulit̉. p̄ſertimhomo orat ſolus vel illo qui eiꝰmorā ſeu diſcōtinuationē tolerareparatꝰ eſt. Exemplū ſentit aliqͥsin orando vehementē tractū cogitationis bone et honeſte ſicut predicationis faciende. aut exteriꝰ inquirit̉ ab altero aliquo ſuꝑ reſponſione ſibi facienda ſiue rei domeſtice vel officijs ꝓprijs imminēs vr

get vel trahit ꝯmoditas vt eidētinꝰ intendat̉. Pōt orans in his ſimilibꝰ caſibꝰ vl̓ cauſis orationē verbalē intermittere aliqn̄ diutiꝰ. aliqn̄breuiꝰ et redire poſtmodū ad continuationē abſqꝫ vlla p̄cedentiū itēatione verboꝝ qꝛ ſtante interruptione actꝰ naturalis. moralis ꝯtinuatōcerta manet. neqꝫ fructū orationisꝓrſus aufert vel meritū. Porro ſiquis orationē agere debeat in cōiſicut in eccleſia fit. ſuppetit talisinterruptōis actualis libertas. qm̄ ita redire pōt ad paſſū queꝫ deſeruit reſumendū. Sufficit tn̄ in caſibus multis bona quedā et pia cauſa que iteranda eſſe que fueruntomiſſa ſatis excuſat. Ut ſi vnū autduos vel tres verſus alicuiˢ pſalmidimiſerit ſi reſumere voluerit vndecūqꝫ turbabit̉ in alijs ꝯtinuandis.Et ideo ē ꝯſultiꝰ quadā cordispenitentia vlteriꝰ ꝓgredi. Hoc ſpecialiter obſeruandū videret̉ apudreligioſos ſuperiores eoꝝ talemeis indulgentiā ꝯcederent imo ſuaderent ne iterationē facerent talemque ꝯmunē orationē magis turbaret qͣꝫ ſua reſūptio ſolicita et anxiaꝓficeret. qua data indulgentia nulla fit tranſgreſſio. Addito nonoportet in foro penitētiali dare formaleꝫ illius quod omiſſum eſt repetitionem. vt primaꝫ pro prima. tertiam pro tertia ⁊cͣ. ſed ſufficit aliquid equiualens iniungat̉ Additopreterea non leuiter debet orans formare ſibi ſcrupulos ſuper