De orationeet eius
aliter dare vel reciꝑe decipit̉. Deniqꝫ nihil poſt charitatē ita ꝓfice̓ videt̉ in orōne quātū orātis hūilitasq̄ nō in iuſtificatiōibꝰ ſuis ꝓſternitſe an̄ deū. qͣꝫuis intende̓ iuſtificatōiſue nō omittat. nō tn̄ in ea ſꝫ in liberalitate dei reponat ſpē ſua Hec āthūilitas haberi putat̉ ab aliqͥbꝰ tota facilitate. qꝛ ſic verbo vel orōe ꝓfitent̉ eſſe faciendū ſub potēti maudei. ſꝫ eaꝫ in affectū trahe̓ ſūme difficultatis et ſoliꝰ diuini muneris exꝑiunt̉ qͥ ſuꝑbā et ſtultā hūani cordisp̄ſumptionē ſatagūt euince̓. O quotiens preſſa. qͦtiens obruta pede ſācte deuotiōis reſurgit ocius peſtishec ſuꝑbie. neqꝫ tn̄ efficaciꝰ ad normā huilitatis legitimam venit qͣꝫ ſiaccedit hō ad cor altū ⁊ exaltet̉ deus in cōſideratōe iudicioꝝ ſuoꝝ recogitādo qͣꝫ terribilis eſt in cōſilijsſuꝑ filios hominū. qͥ cuiꝰ vult miſeret̉ et quē vult indurat. apud quemnemo ſcit an odio vel amore dignꝰſit. Attēde tu qui ſuꝑbis. qm̄ ex tuaꝯditiōe totalit̓ infectꝰ es filiꝰ ire etmaſſa pcc̄i. Itrū vero te tuꝰ creator et iudex relinquat vas in contumeliā qd̓ p̄t ex iuſtitia: vl̓ an̄ efficiatvas in honorē ꝓ ſola mīa tu ꝓrſusignoras Ie āt tibi ſi te nō purificaue̓it vſqꝫ in finē. ſi ꝑ iuſtitiā ſemotamīa te ip̄m dijudicet. etiā ſiqͥd gr̄ehēs vel virtutꝭ. qd̓ ꝓfecto nō a te ſꝫab ip̄o ſuſcepiſti. Doli igit̉ gloriarinoli ſuꝑ alios extolli. qͣi tu hec nonacceperis. qͣi p̨̄terea nō inde grauiori ſupplicio digne flagellandꝰ ſis. ſi
ingratꝰ. ſi alioꝝ ꝯtēptor extiterꝭ. ⁊Terciadecima cōſideratio ponit exemplū qd̓ docet orōismoderamen quo ad deum. Et qūointelligit̉. dimitte nobis debita nr̄aInſuꝑ qualis debeat eſſe ꝯfidentiain alioꝝ oratione cū recapitulatiōeexpͥmit omniū ſuꝑiorumEd redeamꝰ ad orōeꝫ. Refert Seneca regē antigonūreſpōdiſſe cuidā infime fortune hoīm dū petēt ab eo obulum.Nō decet inqͥt rege dare munꝰ tamexiguū. Petiuit ciuitateꝫ. rn̄dit ip̄mnō eſſe tāto mune̓ ditādū cū tn̄ poſſet vt rex dare ciuitatē. et ille vt pauper obulū reciꝑe Tendit hec narratio vt in om̄i petitione ſimꝰ memores indignitatis nr̄e. audeā tn̄ petēmagna noͣ ꝓ recipiētis ſꝫ ꝓ donantis dei ſūma liberalitate. Huic innitat̉. oportet tota fide ⁊ fixa ſpe cardo deſiderioꝝ petitionūqꝫ nr̄aꝝ qꝛverbū dei eſt. miſerebor cui miſerebor. ꝓpter qd̓ formā nobis orandidedit. Dimitte nobis debita nr̄a ſicut et nos di. de. nr̄is. Dimittimꝰ etnos debentibꝰ nr̄is ſicut dimitti nobis volumꝰ et optamꝰ. Iolumꝰ ātſi recte volumꝰ ita nobis debits dimitti. pͥmo vt nō damnemur. dehinevt punitionē euadamꝰ. aut ꝙ illamtꝑatā. penāqꝫ conditā habeamusad correctionē. nō ad determinatōnem nr̄aꝫ. velis ita de quolibet ꝓximo tuo. alioqͥn time qd̓ dicitur. Etoratio eiꝰ fiat. in peccatum. Et illud