De orationeet eius
Septima conſideratio.fructū oſtendit orationis ẜm opeꝝvtilitatē et laboris caritatē ẜm triplicē ꝯtinuationē. et ꝯcludit om̄iaſupradicta in thema eā referendo.Icamꝰ ꝯſequent̓ iuxta prioreꝫ diſtinctione ꝙ oꝑa queſunt alijs vtilia ſicut elemofina tā ſpūalis qͣꝫ corꝑalis ſatiſfaciunt varie iuxta fructuū varietatemqui diriuant̉ in alios ꝓ diuerſitateillos recipientiū. Que ꝟo ſint et qͦtoꝑa miſericordie ſatis vulgatū eſt.Attendit̉ hic obligatio qua cōſtringit̉ ille cui fit elemoſina viciſſitudinē ſcꝫ reddere. vt vel orando vel ieiunando vel aliquod tale faciendoPorro ſi ꝯſideret̉ ſatiſfactio que fitꝑ orationē ſecluſo reſpectu ad caritatē illa frequenter habet ſine fortimeditatione vel vehementi iunctaꝫcū ea penitentiā. idcirco habet vimſatiſfactionis. tn̄ different̓ iuxta ſuiꝯtinuationē maiorē que fit tripliciter. aut actualiter. auc virtualit̓. autſolū habitualit̓. Exemplū damꝰ inſimili qꝛ nō om̄ia poſſumꝰ ſub hacbreuitate plena ratione diſcutere.Ecce ꝑegrinat̉ aliquis ad ſanctumIacobum. hic ambulat nōnunqͣꝫ etmouet̉ cum actuali recogitatōe ſuaſue ꝑegrinationis. ambulat aliqn̄ ſꝫDe ꝑegrinatōne ſua nihil recogitatactu. ꝯtinuat tn̄ motū in virtute deliberatōis pͥme quā ꝯſtituit ꝑegrinari Teteꝝ deſinit a motu qn̄qꝫ r̄tinesactualē volūtatē ſue ꝑegrinatōnis
qn̄qꝫ ſicut in ſomno nihil actu ꝯſiderat In primo caſu eſt ꝑegrinatiōiscōtinuatio duplici ꝯtinuitate actualiter nature ſcꝫ et more: In ſecūdoeſt ꝯtinuatio peregrinatōis natureet ꝯtinuitate more licet nō actualit̓ſed virtualiter. qm̄ in virtute voluntatis prime cōtinuat motū. ſicut inmotu lapidis poſt elapſum a manuꝓijcientis videre eſt. In vltimo caſu reꝑit̉ diſcōtinuatio naturalis eoꝙ motus ceſſat remanet tn̄ ꝯtinuatio more qm̄ nō eſt appoſita voluntas oppoſita que nolit ꝯtinuare peregrinationē ſꝫ in habitu ſꝑ manetUn̄ cū illa dicant̉ ꝯtinua ẜm Arl.quoꝝ vltima ſūt vnū māet aſſidueꝯtinuatio moralis quātūcūqꝫ fiatdiſcontinuatio in ip̄o actu naturalidū nō interrumpit̉ ꝑ oppoſitā intentionē pͥme et pͥncipali intētioni licetip̄a nec actualiter in animo peregrinantis remaneat Cōcludimꝰ ex hisveriſſimū ſentētie dn̄i et ſaluatorisintellectū. Oportet ſꝑ orare et nondeficere. Nunqͣꝫ em̄ deficit oratio q̄cepta eſt fieri ꝑ actualē attentioneqͥn cōtinuet̉ in eſſe more ſiue gratiedū nō interponit̉ ſicut nec interponi debet diſcōtinuitas oppoſite intētionis vel culpe mortalis. Sic intelligit̉ p̄terea illud apoſtoli. Omīa ingloriā dei facite. Actu videlicet authabitu Sic rurſus illud magiſtraleQui bn̄ viuit ſꝑ orat. Hoc eſt qͥ nōapponit in oratiōe ſua peccatū mortale. illa ſemper eſt ꝯtinua vel actuvel habitu vel virtute