Suꝑ abſolutionecōfeſſionis ſacrālis
Suꝑ abſolutionedos quā intētionē iō explicat neputet̉ velle baptiſare pueꝝ iā baptiſatū. ⁊ ita face̓ iniuriam ſacr̄o.Un̄ apd̓ deū ſuffice̓t intētio interior ſine tali explicatōe. niſi qͥa ſicecc̄a voluit fieri cā dicta. Simileeēt in dubio qd̓ aliqͥs hr̄et de hoſtia poſita an̄ eū dū celebrat ⁊ neſcit plane ſi conſecrata ſit iam velnon vtputa quia neſcit ſi protulerit ſufficient̓ ꝟba ⁊cͣ. Tūc ſi nc̄ariaſit ſecuritas amplior/ ſufficiet ꝙhomo cū intentione iſta ꝙ non intendit ꝯſecrare iſtā hoſtia ſi ſit ꝯſecrata/ dicat ꝟba ꝯſecrationis qͣꝫuis talis r̄petitio nō ſit paſſim facienda. nec eēt in hoc aſſueſcendūAddat̉ ꝙ p̄dicta forma abſolutionis ſacralis ſufficit in qͣcunqꝫ abſolutione ꝓ pcc̄is ſiue fiat ꝯfeſſiopꝰ vnā abſolutionē iā datam ſiuenō. Nec oportet dice̓ Abſoluo teab iſto pcc̄o ⁊cͣ ſꝫ ſufficit ſicut priꝰ.Deniqꝫ tutius obſeruat̉ breuis ⁊ſuccincta forma abſoluendi predicta qͣꝫ dū fiunt tot additiones q̄vel ſunt ſuꝑflue vel qn̄qꝫ diſtrahetes aut impeditiue Ceterū quoad abſolutionem de excōicationeRn̄det̉ ꝙ in foro publico nō ſacͣmentali nll̓a certa forma requirit̉ſufficit ꝙ ille qͥ habet ptātem iudiciaria ſignificet intentionē ſuaꝫ qͣvult talē abſolutū eē. Porro quoad ſacr̄alem abſolutionē q̄ vlterius reqͥrit̉ ⁊ circa cuius omiſſionēmulti deficiūt. preciſa forma nonita requiritur ſic̄ in alijs ſacramētis. Un̄ cū iſta forma ſufficit intētione interiori ſicut prius explica-
ō̄feſſio. iacrālisbat̉ Ego abſoluo te ab excōicatione vel excōicationibus ⁊cͣ. Et p̄taddi. licet non ſit neceſſariū. iſtudEt reſtituo te ſacramentis eccleſieet orationibus diuinis In nomīepatris ⁊ fi. ⁊ ſ. ſ. Uerū quo ad minorē excōicationē que ꝯtrahit̉ exparticipatōne cū excōicatis ſufficit eadē forma Sꝫ qͦ ad excōicationē lago noīe dictā q̄ ꝯtrahit̉ exqͦlibet pcc̄o moͣrli qd̓ ſeꝑat hoīeꝫa deo. puto ꝙ nō reqͥrit̉ ſpēal̓ formula ſꝫ ſufficit alia q̄ dicta ē ꝓ peccatis. Ampliꝰ ꝟo qͦ ad irregularitātes ꝯtractas celebrādo ī excōicatōe vel alio tali mō ſic̄ habet̉ inꝯſtōnibꝰ decretaliū. foͣr nō ē certa⁊ p̄ciſe reqͥſita. cū ſit qͥdā actꝰ iudicial̓ magꝭ. qͦdāmō qͣꝫ ordinis. Dihilominꝰ p̄t ꝯgrue ſic dici ſic̄ etiāpn̄iariorū vſꝰ hꝫ Ego abſoluo teab irregl̓aritate vel irregularitatibꝰ ſi ſint plue̓s. ⁊ r̄ſtituo te ſacr̄isecc̄e. ⁊ diſpēſo tecū. Et hͨ ponit̉ ꝓfuturo tꝑe vt hō legitie poſſit celebrare vel vti ſacr̄is Deniqꝫ addit̉ In noīe pa. ⁊ fi. ⁊ ſpi. ſ. Amen.Tādeꝫ ad id qd̓ inqͥris ſi ſit expediens in iniūctione pn̄ie dice̓ Oīabona q̄ facies ſint tibi ꝓ generalipn̄ia. Rn̄deo ꝙ ſic qꝛ ꝑ hunc modū oīa tl̓ia hoͣ hn̄t vim ſatiſfactoriā. lꝫ nō tātundē ſic̄ ſi ſpēaliter iniūgerent̉ oīa ſic debe̓ fieri ꝓpt̓ periculuꝫ trāſgreſſionis et culpe ſeuinobediētie inde ꝯſequētꝭ. Tenorqōnis de qua fit ſuperius mentioin ſūma ꝯfeſſoꝝ li. iij. titulo. xxxiiijqōne xe. habet̉.Finis.