De cognitionepccōꝝ veaniliū
DEtſi hoc fit ſolum ꝓ facilitate loquendi. ſicut ſepe contingit. ⁊ malum qd̓ dicit̉ nō cedit ad magnūdamnū alteriꝰ vl̓ famē ipſiꝰ pcc̄meſt veniale. Sꝫ tn̄ damnuꝫ poſſeteſſe tale ꝙ facilitas loquendi nonexcuſaret. Quia cauēda ē leuitasdicēdi qn̄ ad damnum grāde alterius cedit. Conformiter viderepoſſumꝰ qn̄ deridere alteruꝫ autmaledice̓. pcc̄m ē moͣre. aut nō ẜⁿmalū qd̓ inde venit ⁊ intentioneꝫfaciētis. et irā quā alter inde ſuſcipit. aut poteſt recipere veriſimilit̓.aut rōnabiliter.Conſi. vl̓iQuādo ira ē peccatum et quale.Ra de ſe eſt mortalepcc̄m qꝛ ira ē deſideriuꝫ vindicte⁊ male volendi alteri qd̓ eſt charitati ꝯtrariū Tūc ſic̄ in prehabitis ita ⁊ hic debꝫ ꝯfiderari ꝙ qn̄qꝫ ira accidit ꝑ bonā cauſaꝫ ⁊ adbonū fine̓. qd̓ fit qn̄ qͥs iraſcit̉ ꝓpter vicia/ non āt ꝯtra ꝑſonā. Etſic etiā iraſci debemus ꝯtra ꝓpriavicia ⁊ cōtra aliena qͥlibet iuxta ſe⁊ ẜm ſtatū ſuū. ſicuti iudices quidebent punire malos de ſuis malefactis Et qͥlibet tꝑe ⁊ loco debꝫſe opponē aduerſus mala que videt fieri. ſiue ꝑ p̄ces ſiue ꝑ bonasexhortatōnes aut ꝑ ſil̓es modosIrā aliqn̄ nō eſt niſi ꝑua aut nll̓aaffectio amoris erga aliuꝫ. vti qn̄nō deſiderat̉ ei nec bonū nec malū. ⁊ eſt hic defectꝰ aut diminutiocharitatis Hec ē pcc̄m moͣrle niſi
Ivijqn̄ proximꝰ videt̉ ī extrema neceſſitate. qꝛ tūc adiuuādꝰ ē ſub penamortalis pcc̄i ſi fieri p̄t. Qn̄qꝫ iranō accidit niſi ex ꝯplexione naturali ſic̄ hoīes antiqͥ ⁊ melācolici ſt̓de ſua natura iracūdi. et ira talisnō eſt pcc̄m ¶ Ira qn̄qꝫ venit perſubitū motū ⁊ imꝑfecta deliberationē ⁊ nō ē niſi veniale pcc̄m Sſi venit ꝑ ꝯſenſionē ꝑfectā pcc̄merit mortale Nihilominꝰ ira nondicit qn̄qꝫ deſideriū vindicte ſꝫ eſtquedā impatientia de facto alterius abſqꝫ hoc ꝙ deſideret̉ eimalū. Hoc nō ē ꝓprie ira. nec ē moͣrepcc̄m. ſi impatientia nō ſit talis ꝙex toto impediat rōnem ⁊ oꝑationē alioꝝ bonoꝝ ¶ Ilteriꝰ ꝯſiderandū eſt ꝙ bene p̄t deſiderari ꝙmalefactū alteriꝰ puniat̉ ꝑ iuſticiam ⁊ ꝑ iudices ad hoc ordinatos⁊ ad fineꝫ ꝙ qͦs gaudeat iure ſuo⁊ hoc nō eſt pcc̄m. tm̄ ſe nō admiſceat mala volūtas. hoc eſt ꝙ nōplus deſideret̉ damnuꝫ alteriꝰ ꝙͣrecuꝑare iura ſua. Et ẜm hͦ ꝙ dictū ē. iudicari p̄t / qn̄ minari vel vilipendere alterum ꝑ iram. ē pcc̄mmortale. aut non. ẜm ſcꝫ ꝙ per talia facta recipit̉ vindicta. et nocet̉proximo. Etiam quō maledicerealteri per deliberationē imprecando et optando ei maluꝫ grande ēpeccatū. Et quomō etiā blaſphemare. deſpicere. ac denegare deuꝫet ſanctos ⁊ ſāctas eius/ cauſa ireſue eſt blaſphemis ⁊ villanuꝫ mortale peccatū. ſi ꝑſona tūc ſcit autſcire debet hoc quod dicit ⁊ facit