Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCXLIXv
Einzelbild herunterladen
 

De cognitionepccōꝝ veaniliū

DEtſi hoc fit ſolum facilitate loquendi. ſicut ſepe contingit. malum qd̓ dicit̉ cedit ad magnūdamnū alteriꝰ vl̓ famē ipſiꝰ pcc̄meſt veniale. Sꝫ tn̄ damnuꝫ poſſeteſſe tale facilitas loquendi nonexcuſaret. Quia cauēda ē leuitasdicēdi qn̄ ad damnum grāde alterius cedit. Conformiter viderepoſſumꝰ qn̄ deridere alteruꝫ autmaledice̓. pcc̄m ē moͣre. aut ẜⁿmalū qd̓ inde venit intentioneꝫfaciētis. et irā quā alter inde ſuſcipit. aut poteſt recipere veriſimilit̓.aut rōnabiliter.Conſi. vl̓iQuādo ira ē peccatum et quale.Ra de ſe eſt mortalepcc̄m qꝛ ira ē deſideriuꝫ vindicte male volendi alteri qd̓ eſt charitati ꝯtrariū Tūc ſic̄ in prehabitis ita hic debꝫ ꝯfiderari qn̄qꝫ ira accidit bonā cauſaꝫ adbonū fine̓. qd̓ fit qn̄ qͥs iraſcit̉pter vicia/ non āt ꝯtra ꝑſonā. Etſic etiā iraſci debemus ꝯtra ꝓpriavicia cōtra aliena qͥlibet iuxta ſe ẜm ſtatū ſuū. ſicuti iudices quidebent punire malos de ſuis malefactis Et qͥlibet tꝑe loco debꝫſe opponē aduerſus mala que videt fieri. ſiue p̄ces ſiue bonasexhortatōnes aut ſil̓es modosIrā aliqn̄ eſt niſi ꝑua aut nll̓aaffectio amoris erga aliuꝫ. vti qn̄ deſiderat̉ ei nec bonū nec ma. eſt hic defectꝰ aut diminutiocharitatis Hec ē pcc̄m moͣrle niſi

Ivijqn̄ proximꝰ videt̉ ī extrema neceſſitate. qꝛ tūc adiuuādꝰ ē ſub penamortalis pcc̄i ſi fieri p̄t. Qn̄qꝫ ira accidit niſi ex ꝯplexione naturali ſic̄ hoīes antiqͥ melācolici ſt̓de ſua natura iracūdi. et ira talis eſt pcc̄m Ira qn̄qꝫ venit perſubitū motū imꝑfecta deliberationē ē niſi veniale pcc̄m Sſi venit ꝯſenſionē ꝑfectā pcc̄merit mortale Nihilominꝰ ira nondicit qn̄qꝫ deſideriū vindicte ſꝫ eſtquedā impatientia de facto alterius abſqꝫ hoc deſideret̉ eima. Hoc ē ꝓprie ira. nec ē moͣrepcc̄m. ſi impatientia ſit talisex toto impediat rōnem oꝑatio alioꝝ bonoꝝ Ilteriꝰ ꝯſiderandū eſt bene p̄t deſiderarimalefactū alteriꝰ puniat̉ iuſticiam iudices ad hoc ordinatos ad fineꝫ qͦs gaudeat iure ſuo hoc eſt pcc̄m. tm̄ ſe admiſceat mala volūtas. hoc eſtplus deſideret̉ damnuꝫ alteriꝰ ꝙͣrecuꝑare iura ſua. Et ẜm dictū ē. iudicari p̄t / qn̄ minari vel vilipendere alterum iram. ē pcc̄mmortale. aut non. ẜm ſcꝫ per talia facta recipit̉ vindicta. et nocet̉proximo. Etiam quō maledicerealteri per deliberationē imprecando et optando ei maluꝫ grande ēpeccatū. Et quomō etiā blaſphemare. deſpicere. ac denegare deuꝫet ſanctos ſāctas eius/ cauſa ireſue eſt blaſphemis villanuꝫ mortale peccatū. ſi ꝑſona tūc ſcit autſcire debet hoc quod dicit facit