Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCXXXVr
Einzelbild herunterladen
 

De oecem preceptis

De oecem preceptisventurus eſt poſtremo idem dei filius Ih̓s xp̄s in fine mundi ignēfiniendi et in melius immutandi. iudex generalis hōim cūctoꝝ in aīaet corꝑe reſuſcitādoꝝ redditurꝰ ſingulis p̄mia meritoꝝ. bonis ſiqͥdemceleſte regnū ꝑennis beatitudinis.pcc̄oribꝰ ve̓o penale ſuppliciū igniseterni Hic eſt generalis tenor orthodoxe fidei xp̄iane quā firmitercredere tenet̉ catholicꝰ qͥlibet rōnevtēs abſqꝫ curioſitate. pure atqꝫ ſinceriter ſine falſitate certitudinalit̓reiecta dubietate et nolens plꝰ ſaꝑeqͣꝫ oꝑtet. ſed occurrētibꝰ difficulta dubijs hūiliter ſe ſūmittat credūlitas ſimpliciū intemerate fidei ſancte matris eccleſie. ſapientū p̄latorūet doctoꝝ ac omniū ſcōꝝ et ſāctaꝝ in teſtimoniū huiꝰ inuiolate fideivſqꝫ ad mortē dimicauerūt. Cōtrahāc fidē illibatā grauiſſime peccātheretici. ſciſmatici. idolatre. ſortilegi. incantatores et magici. ceteriartibꝰ a lege diuina ꝓhibitis vtentes. aut demonū inuocatores. generaliter articulos fidei nr̄e totaliter aut in parte palam vel occultederident. Illi preterea qui non credūt deū omnia iuſtiſſime regere ſualiberrima volūtate ſed potiꝰ aſſerētes oīa nature vel fortune vel fatoſubijci. Preterea maloꝝ quēadmodum bonoꝝ finalē ſaluationē affirmantes. Illi deniqꝫ qui noſtrorumactuū imputabilitatē ad meritū vl̓demeritū negant. dei p̄deſtinatio vel reprobatōeꝫ dicūt opeꝝ no

ſtroꝝ tollere libertateꝫ. Hoꝝ ſil̓esꝯtra fide orthodoxā ſunt erroresinnumeri ꝓcedētes ex intellectu ſuꝑbo hūiliare ſe deo recuſāte. aut exfalſa ph̓ia vel potiꝰ melācolia fantaſtica. aut demum ex voluptuoſacarnalitate rationis iudiciū et affectus pietatem ſubuertenteQuartum capiculummāifeſtat qͥd deꝰ nobis obſeruādūp̄cepit enumerās. x. p̄cepta d̓calogiI igit̉ vt in ſuꝑioribꝰ habitu eſt deus optimꝰ atqꝫ iuſtiſſimꝰ nos hōies vltra ſupͣqꝫ irrationales creaturas adeo excellent̓ ꝯdiderit ad imaginē ſuam.ſcꝫ dās memoriā intellectum atqꝫvoluntatē vt cognoſcamꝰ ſeruiamꝰ et amemꝰ. Miſericordiſſime prete̓a redemerit. paſſionē nobis ꝑferēdo qualē nec ip̄i delictisnr̄is ſufferre vellemꝰ. ꝓfecto iuſtiſſi ē vt ip̄i deo fidelit̓ ẜuiamꝰ tāꝙͣſubiecti ſup̄mo dn̄o. ſic̄ filij naturales pr̄i legitimo. et velut ſerui ex dominio pcc̄i. carcere. morte qꝫ redempti ſaluatori liberaliſſimo. Attento nobis eiꝰ p̄cepta ſeruātibꝰ gl̓iainexcogitabilis ab eodeꝫ ꝓmittil̓.trāſgreſſoribꝰ ꝟo ineſtimabilia tormēta reẜuant̉. Cognoſcēs nihilominꝰ ip̄e pijſſimꝰ pr̄ nr̄aꝫ fragilitatē exigua potētiā reqͥrit a nob̓ om̄eſeruitiū qd̓ ẜm iuſtitie rigorē exige̓poſſet. dedit qͥn potiꝰ certū numeꝝp̄ceptorū qͦꝝ obſeruatio ſibi ſufficiens eēt. legis decalogo ꝯtinēt̉