veraꝝ viſionū a faluis.De diſtinctione
De diſtinctionealiquē de vigilātibꝰ quō ſit an vigilat Reſpōdebit ilico forte inſulſam hāc q̄ſtionē tuā. ſꝫ vrgere nondeſinas reſpōdebit ſb̓ſtomachāsbn̄ ſcio. Perſiſte vltra ⁊ dic quōbn̄ ſcis. dicet ꝙ maxima ē int̓ ſomniū ſuū. ⁊ vigiliā diſſimilitudo ſiſil̓itudines varias adduxeris qͣsp̄tegimꝰ. eſtimo ꝙ nullꝰ ſue reſponſioni aliꝰ erit exitꝰ qͣꝫ vt dicat certeſcio qꝛ ſic experior. Sed perge vltra inſiſte̓ ⁊ affer ꝙ ſimilē crebrohabere ſe indicat experiētiā. dumſomniat credēs. ſcilꝫ loqͥ. legere ⁊audire imo ⁊ non ſomniare. Adhec qͥd iſte reſpōdebit niſi dice̓ verū ē ⁊ tūc decipior Ꝙ ſi ampliꝰ ꝓteruire ⁊ cōtraniti voluerꝭ. dicēsita nūc. O bone vir etiā tu fallerꝭ.quāqͣꝫ ignores. Videat ipſe qͥdvltra obmutire aut ſufficient̓ allegare valeat ad liberandū pedesſuos. ab hoc laborinto. p̄ter ſolāexꝑimentalē noticiā ipſiꝰ vigilie. q̄valde diſpar ē a ſomnijs. fortiorſcilꝫ atqꝫ lucidior. ꝑ quā non ſe tāopinat̉ qͣꝫ ſcit ⁊ intelligit vigilareTrāſferat̉ hec ſimilitudo. q̄ videt̉puerilis ad rem ſb̓limiſſimā q̄ tractat̉ cōprimet̉ ꝑ eā ſi nō erro inſolens arrogansqꝫ hūana curioſitas. q̄ fidei ſacramenta ſi noͣ penetrat indignat̉. qn̄ nec quotidianapuerilia ⁊ ludicra ſufficit attingere. Hec etiā nos cōſideratio cautiores efficiet nō in reuelationibustm̄ mō ſecernendis ſꝫ in oībꝰ generalit̓ nr̄is actibꝰ dijudicādis O qtiens ſibi videt̉ hō ſapiens ſibi iu
ll̓ ⁊ ..Aſtus ſibi humilis. et ſibi dicit qꝛ diues eſt in ꝟtute ⁊ neſcit ꝙ miſer ē⁊ miſerabilis ⁊ pauꝑ cecꝰ ⁊ nudPreualet in vanitate ſua ⁊ in multitudine ſpūalium diuiciaꝝ ſuarūgloriat̉. dicit in exceſſu ſuo nō mouebor in et̓nū Sꝫ ꝓ certo alto ſomno preſſus fallit̉ qꝛ oīa hec aſpicit nō in lūinoſe ꝟitatis vigilia ſꝫſub ſimulacro ſomniculoſe vanitatis experit̉ hāc fraudē. Tūc pͥmūhō dū deo ꝓpicio excitat̉ a ſomnopcc̄i. et nihil inuenit diuiciaruꝫ ſomniatarū in manibꝰ ſuis. Fit hocdū regredit̉ ad lūinoſū et p̄fulgidū diem humilitatis ⁊ ſibi vigilatqͥ vanitati dormiebat. videt tuncerrorē ſuū et illū ſecū diuqꝫ retractans qͥ ipſe patiebat̉. qͥ vere deſipiat obſtupeſcit. Nā ⁊ vere ſuꝑbūet arrogantē ⁊ tumidū aūt alit̓ vicioſuꝫ ſe fuiſſe dep̄hendit quanqͣꝫalit̓ prius exiſtimabat Quare ſic;Quia mentiebat̉ iniqͥtas ſibi Etqͥd miꝝ ſi mentit̉ inquitas ſibi pl̓ꝰqꝫ ſi ſomniās de ſomnijs. ⁊ maniacus de furia. et ſtolidꝰ de ſapīacorruptiſſime iudicarit. Sic ē plane ꝙ vicioſi de ꝓprijs vicijs vt detenacitate parcus. de arrogātiaſuꝑbus ꝑuerſe ꝯiecturāt. et tanqͣꝫacriſia ꝑcuſſi palpant in meridie.Quāobrē eluceſcit quantū imo qͣꝫneceſſariū ſit eis alieni ꝯſilij ducatū habere ⁊ ſequi. quia de ſomniante alius vigilans perfectius iudicat Ideo ve ſoli quia cuꝫ ceciderit non hꝫ ſubleuanteꝫ. et ve cecoſi cecatū ducat impietas et illuſio