Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CLXXXVv
Einzelbild herunterladen
 

Ioh̓ gerſonde vicijs

Neceſſe ē ſortē alterutrā ſubeamꝰ.aut ꝓſꝑorū p̄mia ſi mādatis obedierimꝰ. aut ſuppliciā ſi trāſgreſſores ſumꝰ. qꝛ nunqͣꝫ mētiri nouit. qͥpro oꝑm qͣlitate. vtraqꝫ tribuēdāſpopodit Quid ſynagogā que tipus ecc̄ie fuit ẜm ꝙ paulus dicitom̄ia illis in figurā ꝯtigiſſe. Quideā inqͣꝫ ꝓſtrauit. deſeri qͣꝫ a deo ⁊cladibꝰ opprimi niſi eiuſdē maliciafecit. Si igit̉ iuxta ꝑabolā ezechielis de duabꝰ ſororibus oolla ⁊ ooliba. ſorori maiori ſil̓ia geſſit. imoeā flagitijs et fornicatiōibus amplius inſaniendo ſuꝑauit. quomōſibi credet impune cedere Exꝑgiſcere tandem aliqn̄ ex longiori tuoſomno O infelix ſoror ſynagogeexꝑgiſcere inqͣꝫ aliqn̄ et tue ebrie/tati diu ſatis vt ita dicā edormitemodū impone ꝓphetāqꝫ iſtum etceteros vidē lege intellige ſi tamēnō vſqꝫquaqꝫ tua ebrietas ꝓph̓eteſtimonio cor abſorbuit Si ergovlla in te ſani cordis ſcintilla ſuꝑeſt ꝓphetaꝝ dicta ſedulo reuolueTu inqͣꝫ illic ſtatū et tuā ꝯfuſionēnō vtiqꝫ dormitante. ſed ē vicinoimpēdentē ꝯſidera. videbis qͦs teexitus expectet. qͣꝫqͣꝫ male et periculoſe in his ſordibꝰ tādiu iaceasꝘ ſi ꝓphetas nō audis nec de tedū tot mala nūciant locutos arbitraris. ip̄a te fallis et periculoſe nimiū errore deſipis. de te enī illi locuti ſūt. ⁊ q̄ minant̉ onera ſuper teniſi deſipis relapſura debes agnoſcere Sed fac eoꝝ vaticinis alio

ſpectare qͦd de tua ꝓphetia de iohānis ſcꝫ in apoc̄. cenſes An nonillā ſaltē ad te aliqua ex ꝑte ꝑtinēputas? nō pudorē ita cū ſenſu ꝑdidiſti. vt hec neges Illā ergo intuere et lege damnationē magne meretricis ſuꝑ aquas multas ſedentis. illic qꝫ tua facta p̄clara ꝯtemplare et tuos futuros caſusQd̓ eccīaſticiis ſtatusꝓpter ſuꝑbiam tendit ad ruināOrro cū oīa imꝑia ⁊ r̄gnagentiū qͣntūcunqꝫ potentia magna vel dura ob ſuas iniuſtitias et ſuperbias deletaaudias. euerſa videas atqꝫ peſſundata. Tu q̄ ſolidā humilitateꝫ ſuꝑquā fundata eras nullos impetꝰturbinū metuentē tam longe abieciſti. tuūqꝫ cornu tam in altum extuliſti. quando exciſo atqꝫ auulſotuo humili fundamēto tantā ſuꝑbie molem quā deſuper extendiſtinon ruituram putabis? Cepit iamduduꝫ tua ſuperbia nequaqͣꝫ ſe ferens palam ſed lente quidē et perdetentiꝫ. et propterea a plurimisruina illa nō eſt percepta Nūc vero in modum torrentis tota in p̄ceps ageris. et ex illo p̄ſertim tempore quo abominādū hoc ſciſmate inuaſit quod ꝓfecto ad pͥmastuas ꝯpͥmēdas neqͣtias intole̓abiles ⁊ inſanias falſas diuina ſuperte iracundia venire permiſit. quovel ſic regnum tuum deo grauegentibus odioſū iuxta euāgelicā