De auferibilitatepape

fliIitſicut ſpontanea voluntate verbūcaro factū eſt. aut ꝙ deſineret eēnedū eccleſia ipſa ſꝫ omnis generaliter. creatura Porro ſicut noneſt abſoluta ⁊ inauferibilis habitudo cuiuſcūqꝫ creature ad alterācreaturaꝫ. neqꝫ tanqͣꝫ finibilis adſuū finē. neqꝫ tanqͣꝫ effectus ad ſuam cauſā ſic nō eſt hoc modo eſſentialis vel inauferibilis habitudo eccleſie ad xp̄i hūanitatē quāvtiqꝫ ꝯfitemr̄ creaturā Et ita ſtaret abſolute xp̄m hoīem eſſe ⁊ eccleſiā ſil̓r eſſe. nec tn̄ ipſā a xp̄o uthomo eſt vitales influxus ſuſciꝑeCTertia conſiperatio.Uferibilis eſt ſpōſus militantis eccīe xp̄s a quolibet ſuoꝝ filioꝝ hic ī via.licet non ab omnibꝰ collectiue qͣꝫdiu ꝑmanebit militans eccīa ⁊ lege ſtāte ſic̄ deinceps loqui ꝓponimus Perſpicua ē pͥma ꝑs hꝰ diſiuncti qm̄ nullus eſt homo viuensqͦ non videat mortē et ſi hoc nonſufficiat quia dicit apl̓s ꝙ ſiue viuimꝰ ſiue morimur ⁊cͣ. aut ꝑindenunqͣꝫ ſeꝑ amur a xp̄o. Conſtat tn̄ꝙ fit ſeꝑatio ꝑ mortem talē. quadeſinit eſſe qͥs viator et de eccl̓ismilitante. Cōſtat p̄terea ꝙ qͣꝫdiumanebit hic aliqͥs in via ſicut poteſt ꝓficere ita deficere culpabilit̉et a xp̄o vera vite vt palmes aridus et ꝯbuſtioni ſoli aptus ſeꝑari niſi tn̄ fuerit ꝑ ꝯfirmatōeꝫ quodammō poſitus extra ſtatu ꝓut

eſt viator. Altera pars diſiuncti ſequitur ex pͥma ꝯfideratōe ⁊ eiusdeductione qm̄ ⁊ oīm collectio nihil aliud ē qͣꝫ eccāſtici corporꝭ indiſſolubilis ꝯpago quēadmodūdici ſolet. totū nihil aliud ē qͣꝫ ſuepartes ſimul ſūpte. ſꝫ hec ꝯpagomanet ineternū lege ſtante.Quarta conſideratioIferibilis nō eſt ſponſeccleſie xp̄s ab ipſa quininfluat quotidie tā ꝑ modum meriti ⁊ impetratōis vt alijſci et plꝰ qͣꝫ ipſi qͣꝫ etiā ꝑ modū dignatīe ꝯdeſpiratōis ⁊ viuificationis. ꝑ ſpm̄ſanctū ſuum fidē ſpemet caritatē cum ceteris dotibꝰ infundēdo gratuitis. virtutū donorū et beatitudinū ⁊ maxime ſacramētoꝝ Itaqꝫ ſicut nō permanetcorpus aliqd̓ verum ⁊ viuēs niſihabuerit qͣlitatiuas diſpoſitōnesreddentes ꝯplexionē armoniacāet decentē ꝑ manutenentiā formecū corpore organico ẜm exigentiam ipſius ac forme actiuitatis⁊ operationum ſuarum. cur aliunde probauerimꝰ non alit̓ ſentiendū eē de corpore miſtico eccleſieIp̄e eniꝫ ſpūſſanctus qͥ eſt ſpiritꝰxp̄i eſt ec̄ ſuo modo forma corporis eccie xp̄i. prebēs ei vitā vnitatem ⁊ motū et hec non ꝑmaneretceſſantibus qualitatiuis diſpoſitionibus prenominatis diffuſis ꝑtotum corpus eccleſie et per membra varia ꝓut vnicuiqꝫ membro