Gerſon De poteſtateeccleſiaſtici Cxxxiiij.
Sequit̉ tractulus dn̄ſCancellarij Pariſien̄ de poteſtateecc̄iaſtica Et de origine Iuris etlegum. editus Conſtantie temꝑeConcilij generalis.Oteſtas eccleſiaſtica dēt abecc̄iaſticis quid ⁊qualis et qͣnta ſitagnoſci. Habꝫ hͦitaqꝫ fieri. vt et honoret̉ cognita.cū deꝰ dederit talē ptātem hoīb.et vt ī ſuis t̓minis honorata ẜuet̉ne plus debito falſe eā opinionesvel depͥmant vel exaltēt Qm̄ primū eſt ſacrilege impietatis Alteꝝde adulatiōe peſtiferā ſuſpectū eſt¶ Cōſtat igit̉ ꝙ de ptāte ecc̄iaſtica diſputare vel inqͥrere nedū licꝫſed decet ⁊ expedit tm̄ mō ſit intētiōis oculꝰ ſimplex et rc̄us. Quidni ſic liceat. cū de ip̄ius oīpotētisdei ptāte crebro fiat abſqꝫ om̄i temeritate ꝯquiſitio Hec me cōſideratio mouit vt de ptāte ecc̄iaſticaſub pauculis ꝯſideratiōibus diſſererem qͣtinꝰ mat̓ia que qͦdammōvidet̉ infinita. ſicut tractari ſoletab aliqͥbus ꝑ aucͣtes et allegationes. reſolueret̉ ad paucos. certos⁊ claros t̓minos. ꝑ deſcpͥtiones ⁊diuiſiones reſolutiue ꝓcedēdo allegationū ꝯfuſione dimiſſa. qͣlesapud doctores inuenire. nō ē difficile Ceterū nō vſurpo nūc in hocopuſculo vel alijs. me dicturū aliquid qd̓ alibi nō inueniat̉ ſciens
iiij.IEEillud comici Nihil eſt dicendū qd̓nō ſit pͥus dictū Satis eſt ſi ex bn̄inuētis et doctrinis aliorum egomeis ꝟbis meo ordine fauū aliꝙͣꝟitatis inſtar apū ꝓpria qͣdaꝫ arte ꝯpingā Fiet aūt initiuꝫ a quidnoīs t̓minoꝝ. qm̄ hͦ ignorato ꝑalogiſant̉ faciliter inqͥſitores ꝟitatis Erit vero finis de origine Iuris et legumPrima cōſideratioOteſtas ecc̄iaſtica ē ptāsq̄ a xp̄o ſuꝑnaturaliter etſpecialit̓ collata eſt. ſuisapl̓is et diſcipul̓ ac eoꝝ ſucceſſoribus legitimis. vſqꝫ in finē ſecl̓i adedificatiōeꝫ ecc̄ie militantis. ẜm leges euāgelicas ꝓ ꝯſecutiōe felicitatis et̓ne Mec deſcpͥtio data ēper cām qͣdruplicē ẜm quā diſtinguit̉ ptās ecc̄iaſtica ab alia qͣlibꝫptāte Ptās ibi ponit̉ ꝓ gene̓ Eſtaūt ptās. facultas ꝓpinqͣ ad exeūdum in actū Propinqͣ inqͣꝫ qꝛ ẜmfacultatē remotā et obedientialēnō eſt impoſſibile apud deū om̄eꝟbuPorro notat̉ cā efficiēs pͥncipalis cū dr̄ A xp̄o ſuꝑnaturalitercollata Cā ꝟo mat̓ialis vel ſubiectiua ſignat̉ cū ſubdit̉. ſuis apl̓is⁊cͣ. Cā foͣris inſinuat̉ cū dicit̉ ẜmleges euāgelicas dāt enim foͣrmvtendi. Deniqꝫ cā finalis ꝯcludit̉Ad edificationē ecc̄ie militātis ꝓꝯſecutione felicitatis et̓ne Additū eſt hͦ aduerbiū ſpēalit̓. ad excluſionē donoꝝ ſuꝑnaturaliū. q̄ om̄iviatori pn̄t eſſe cōia. ſic̄ ſūt fides