De lloribus regularūmoraliū ſiue de

De lloribus regularūcumulū pcc̄i potiꝰ qͣꝫ ad cultū dei.¶ Diligere ꝓximū ſicut ſeip̄m eſtvelle ꝓximo ea om̄ia que ẜm rc̄aꝫrationē homo vellet ſimiliter ꝓximū ſuū velle ſibi. hec aūt ſūt indiſpenſabilit̓ bona charitatis et glorie. Quia bonis fortune ⁊ natureet gr̄e. gratis date pn̄t homīesabuti in ꝑniciem ſui vel aliorū. nōqͥlibet tenet̉ velle illa cuicūqꝫ ꝓxīoſuo. ſed aliqn̄ nō velle. quia et ẜmrectā rationē ita deberet hō velle.de ſe ip̄o Sic iudex cū amore ꝓximi necat ipſum aut bonis ſpoliatSic ingenium et ſcientia et diuitiepn̄t deſiderari iſti vel illi ꝓximo n̄adeſſe dū nocitura credunt̉ ¶ An̄religionis ingreſſū teneor ꝓuide̓nc̄itati parentuꝫ meoꝝ extreme ſipoſſū dū nō aliūde patet eis ꝓuiſio. nec excuſaret me religionis ingreſſus. qͥn peccē intrādo. et poſtintroitū profitendo Si tn̄ nc̄itasilla nō fit extrema aut patet aliūde ꝓuiſio. nō teneor pro iuuandoexire religionē iā profeſſam Superioribꝰ nr̄is qui omnes dici patres pn̄t obediendū eſt de rigorein eis ſolū in qͥbus ſuꝑiores ſunt.magis aūt ei cuius auctoritas potior eſt. attentis circūſtantijs ꝑſōetꝑis reipublice ⁊ vtilitatis in iſtisvt in cōcernētibus rem publicamplus obediendū eſt pͥncipi qͣꝫ pr̄iſecus in re domeſtica. ꝓportōnabiliter de monacho reſpectu pape ⁊ep̄i et abbatis et pͥncipis tꝑalisdiſtinctio locuꝫ habet ¶ Quant.

moraliū ſiue deplures dilectionis cauſe ꝯcurruntcirca aliquē ꝓximū vt eſt habitudo p̄lationis et ſubiectionis adinuice. bonitatis. ⁊ ratio ꝯgnitiōisbeneficentie. cōſorcij. patrie ⁊ ſimiliū. tāto ceteris paribus ille debꝫplus amari et p̄ferri tamē obligatio legibus cauta ſeruanda eſtAb inimico parato totaliter ſatiſface̓ de iniuria ego teneor ſatiſfactioneꝫ ſuſciꝑe vel indulgere tamēverbū meū. aut ſocietateꝫ ſolitamaūt alia dilectionis ſigna poſſuminterdicere ad mei et ſui cautelā ⁊nō ad rancorē ¶ Inimicū nō paratū corrigi diligo qͣntum ſufficitad ſalutē ſi ei nolo malū damnationis. neqꝫ damni tꝑalis ꝑ iniuſta media ¶ Inimico meo incorrigibili optae̓ fas habeo. vt taliterſibi ſit in anima vel in rebus. qualiter ſufficit ad hoc ꝙ neqꝫ mihi neqꝫ reipublice iniuſtū dānuꝫ poſſitinferre ¶ Iure naturali. vim vi repellere licet. ſic ꝙ impetitus aliqͥsa qualicūqꝫ perſona cuiuſcūqꝫ dignitatis etiā papalis via facti. etnō hn̄s iuris remediū. fas habetiniurianti de facto reſiſtere ẜm qͣlitatem iniurie. ſcꝫ quantū requirit̉et ſufficit cōtra illū. ad ſui tutamētum ab hac facti via ¶ Taſus ml̓ti eſſe poſſunt in quibus aliquis ſegerens pro papa et pro tali habitus ab eccleſia. poterit a ſubditolicite vel occidi vel incarce̓ari. velper modū quendā appellationisab eo. vel ſubtractōnis a ſua obe