Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CIXv
Einzelbild herunterladen
 

De lloribus regularūmoraliū ſiue de

De lloribus regularūdebens alios ꝓniores eſſe ad peccanduꝫ ex ſuo agendi qui ſibi eſt in p̄cepto. nihilominus ipſeoꝑari deſiſtit. ſecus in caſibushic excluſis vbi malicia ꝓpria eſtſcādalū gratis acceptū. vbi p̄tēa eſt aduertētia nec eſſe debꝫ deſcandalo alteriꝰ. et vbi quis ad illud oꝑanduꝫ teneret̉ Ille dicit̉ex malicia ſuā peccare et ſcādalūacciꝑe. ex actu alteriꝰ qui informatus ſufficient̉ de bonitate huiꝰ/mōi actus. nihilominꝰ cadit in ruinam. vt ſi ex voto religionis emiſſo. ꝑntes poſt ſufficientē de religionis ꝑfectiōe informatione ſe ſcādaliſari ꝯquerant̉. ſcandalū eſt puſilloꝝ ſed phariſeorū. acceptū ſcꝫ datū. Quilibet abom̄i actu cui eſt aſtrictus aliunde tenetur deſiſtere. qn̄ timet aut timere debet ẜm vehementē ꝯiecturam ſcādalū puſilloꝝ. quouſqꝫ deillo cōpeſcendo diligentiā cōpleuerit. niſi forte cōi vtilitate vnctio ſpūſſancti doceat illud tuncagendū. vt xpūs fecit in publication veritatis ſacramenti.De vij. peccatis mortalibus At pͥmo de ſuꝑbia Ca. ij.ppetitus glorie ſieſt de vera gloria et ꝓpterdeū. virtuoſus eſt Si de vana citra deū et con deū vt in bōisfortune nature vel gr̄e venialis ē. ex genere qͣꝫ ex more ſi ſit ad finem bonū. vt pro euitatione infa-

moraliū ſiue demie. aut magno bono edificationis aliene. ille appetitus diſcretus eſt meritoriꝰ. ſi gloria ſit fl̓aet de pcc̄o morli aūt fine malopͥncipalit̓ vltimate tūc moͣris ē Preſūptio Arrogātia. Iactantia et ypocriſis generalit̓ et ꝓprieſūt de illis ꝯueniūt homī taliter ſe hn̄ti. ſi illa hr̄e vel credit vl̓inordinate appetit. ꝓpterea ſemꝑhn̄t errorē vel maliciā inuolutamqn̄qꝫ venialē et ſepe moͣrē ẜm genus obiecti et iuxͣ circūſtantias intentionis et finis atqꝫ ceteroꝝPreſumes de dei mīa ſaluabit̉qͣlitercūqꝫ peccauerit in pcc̄oſeuer auerit errat in fide. ſi iudicet intellectū. et in moribꝰ moͣrliter ſi talit̓ afficit̉ volūtatē abſolutā. qͥa de ꝯdicionata non oꝑtetEt ita diſtingui poſſit in valde ml̓tis de intellectu affectu qͥa ẜmpcc̄a varia naturā ſortiūtur. vt dicant vel errores vel mali moresvl̓ vtrūqꝫ. Preſūptio de ml̓tismeritis gratijs fl̓a eſt temeraria ſi inſūt Si aūt credat̉ et ſētiatur ex ſe ſūt pͥncipalit̓ impiaeſt. qͣntūcunqꝫ pͥus haberent̉. ſiſingl̓ariter eas hr̄e qͥs gloriet̉ peſtifera eſt atqꝫ phariſayca p̄ſūptō Credere et ſētire qd̓ ex meritisp̄cedētibꝰ aliqd̓ bonū aut p̄miuꝫꝯſequat̉ eſt p̄ſūptio vel errorſi ad deū tanqͣꝫ ad originale pͥncipiū actu vl̓ habitu ſolū referaturDeus enī miſeret̉. cuiꝰ miſeret̉. ēgr̄am dat. vt ex illa aliā gr̄am largiatur Celare pcc̄a ſua ē ex