De floribus regularūmoraliū ſiue de
De floribus regularūSicut interfectio homīs ꝑ ebriuꝫnō vtentē rōne. nō habet culpammaiorē qͣꝫ fuerit talis eb̓etas Sicaliqui diceret de pcc̄is dānatorūAmbulandū eſt in ꝟtutū doct̓navia regia. vt nec ſtrictius fiat deimandatū nec latiꝰ qͣꝫ ip̄e mādauerat. qͣꝫuis inde ſumere poſſint aliqͥaut malicie velamē libertateꝫ autecon in deſꝑationē corruere Nontn̄ oībus ꝓ om̄i tꝑe et loco predicandā aſſerimꝰ quālibet veritatē.¶ Hō qui tenetur repͥmere illecebrā an̄qͣꝫ ſit moͣris pͥmo omiſit repͥmere et euitare. et hoc imputabitur ad culpā mortalē in primo inſtanti nō eſſe gr̄e. et eſſe pcc̄i mortalis. et an̄ nūqͣꝫ fuit verū dice̓ iſtemorliter omittit ¶ Pcc̄m venialemagis poſſꝫ dici cohibitū qͣꝫ ꝓhibitū et eſſe contra inſtitutionē ſeumonitionē qͣſi mediū int̓ p̄ceptumet ꝯſiliū. qͣꝫ abſolutē ꝯtra p̄ceptūcōmunius tn̄ dicit̉ eē citra aut p̄t̉p̄ceptū ⁊ p̄ter dilectionē dei ⁊ nōꝯtra ¶ Om̄es pͥmi motꝰ qui aptiſūt inſeqͥ rōem ⁊ per eā regulari ſieā p̄uenerint dici pn̄t pcc̄a etiā inꝑuulis et fatuis qꝛ ſunt p̄ter ordinē nature pͥmitꝰ inſtitute tn̄ rectiꝰhoc dicit̉ de adultis rōe vigētibꝰin eis. inſuꝑ circa q̄ ratio peruigileſſe debet ¶ Omnis infideliū vitapcc̄m eſt. et ſi dum ex infidelitateoꝑant̉. alit̓ non oꝑtet qm̄ poſſintbn̄ moralit̓ oꝑari. ſicut de fidelibꝰextra gratiaꝫ ſn̄ia rectior tenetQui mima negligit paulatī decidit Nā veniale pcc̄m ⁊ ſi nō ꝑimit
.Aliūoede ꝑ ſe vitā gr̄e infirmat tn̄ oꝑationē eiꝰ q̄ eſt vita ſcd̓a. ⁊ ad mortēſi multiplicat̉ diſponit retardatqꝫa ꝓfectu meriti ⁊ ab acceleratiōeviſionis dei. In via eniꝫ dei nō ꝓgredi regredi eſt Fac interim ſcꝫduꝫ es in pcc̄o morli quicqͥd bonipōt vt deus illuſtret cor tuū. nambonū opꝰ de genē ⁊ morale etiamfactū exͣ charitatē vtilitatē afferrmultā. ſicut nocet veniale qm̄ pertale opus diſponit̉ hō ad operaꝟtutū. ⁊ ad faciliꝰ reſurgendū trahitur ſeu ꝑ aduerſa ſeu ꝑ ꝓſperaiuxta qd̓ expedire noſcit deus.Nullus actus de genere moris inhn̄te vſuꝫ rōnis eſt ſimpl̓r indifferens neqꝫ quo ad bonitatē moꝝneqꝫ quo ad meritū vel demeritūſaltē boni tꝑalis ¶ Quantū obligamur et qͦtiens ex diuina aucͣtoritate q̄rere ſalutē nr̄am eternam.tm̄ et totiēs obligamur bn̄ oꝑariex gr̄a Et qͥa nō ꝓ quolibet momēto tenemur actualiter tenderead beatitudinē eternā. cuꝫ hoc ſitp̄ceptū affirmatiuū. idcirco nō ſꝑculpabiliter omittimꝰ dū exͣ gr̄amaliquid oꝑamur ¶ Solus deus ⁊nullus alius abſqꝫ eius cōmiſſiōepōt directe ⁊ per ſe obligare quēcunqꝫ hoīem etiā ſibi ſubditū abſqꝫ eius cōſenſu libero ad actus interiores et latentes habēdos. ſolꝰquippe deus pōt de talibus iudicare. alij aūt nō niſi de eius mādato et reuelatione. ſed tm̄ de exterioribus Noͣnter vero dicit̉ directeet per ſe. et abſqꝫ cōſenſu libe̓o. qꝛ