De vitaſpirſtuali anſme

Rurſus fruſtra darent̉ leges cumappoſitōe penaꝝ quas legiſlatoēsinfligere neqͥrent imo nec de eis inforo ſuo cognoſcere. Alioqͥn poterit legiſlator oēs ferre leges ſuasſub pena quātalibet poſſibili vl̓ impoſſibili quā abſurditatē dicere qͥsauderet. Sic eſt de qͣcunqꝫ lege naturali vel humana ꝙ neqꝫ naturaneqꝫ homines prelati vel pͥncipespoſſent trāſgreſſores ſuarum legūplectere pena dānatōis eterne. necde ea ad examen ſuum per teſtes ⁊aliter deducere. Hac rōne fulciuntſe doctores noīatim Durādus ponentes p̄ceptum non poſſe imponiper p̄latos aut pͥncipes ſuꝑ actibintrinſecis et occultis quia videlꝫillos traducere neqͥrent ad forumiudicij ſui qd̓ non niſi publicū eſt etde manifeſtis. Itaqꝫ ſecus agerevelle eſſet hoīm ꝓprium officiū ignorantiū et fruſtra conantiū. imo ⁊d̓inum temeritate culpabili dānabiliter vſurpātiū. Ex hoc ꝯſeq̄nterinferunt ꝙ actus ꝯfeſſionis ſacramentalis nequit directe cadere ſubp̄cepto eccīe ſed indirecte dū iubetaliquid ad quod digne exeq̄nduꝫreqͥritur confeſſio de lege diuina.cuiuſmōi eſt ſuſceptio corporis xp̄iſemel in anno. Idem dicimꝰ de qͦlibet actu interiori aut de exterioriqui taliter ſecretus eſt ꝙ publicarilicite non poteſt per teſtimoniumduorum aut trium. Iudices veroqui de taliter ſecretis interrogareet cognoſcere preſumunt errant vt

diximus p̄ſertim vbi nihil aliud habent de publicis actibꝰ. accuſat policiam ſuam ledētibus ex qͥbus iſtaſecreta rōnabili ⁊ yehemēti p̄ſumptione ꝯcludant ſicut eſt famā. publica vita qͣꝫqͣꝫ nec ſic fas habeat iudicialiter addicere ſupremo ſupplicio non ꝯuictos neqꝫ ꝯfeſſos diuino ad hͦ obſtante p̄cepto. MNulllegiſlator eccīaſticus vel ciuilis habet directe auctoritateꝫ p̄ceptiuaꝫſuper iſtud vt interiori actu diligatur deus ſuꝑ omnia aut ꝙ in cumſperetur vel credatur. patet ex immediate p̄cedētibus Et ex ꝯſeq̄ntidicimus ꝙ quantūcunqꝫ legiſlaiores intēdant per ſuas leges ſuosſb̓ditos debere fieri meliores interius et ſanctiores quo ad diuinuforum occultuꝫ. tales tamen intentiones ſue non cadunt ſub eoruꝫ p̄cepto. Itāqꝫ ſi fiant actus exteriores ſuoruꝫ iuſſoruꝫ etiaꝫ cum ꝑuerſiſſimis intētionibꝰ et finibus occultis. non erit ibi trāſgreſſio humanelegis vt hūana eſt ſed diuine et itaſi dicam horas meas canonicascum qͣcunqꝫ mentis euagatōne etnulla attētione. Si ieiuneꝫ in qͣdrageſima tm̄ mō vt ſanior fiaꝫ vel vtpoſtmodū voracius et inde voluptuoſius comedā. Si feraꝫ conſurāclericalē aut vadam dn̄icis diebusad eccīam audituꝫ miſſam pro vana gloria aut fraude alia. Similit̓de alijs actibus extrinſecis preceptoruꝫ. ago qͥdem male apud deuꝫpeccans in legem ſuam. me tamen