Lectioiijlxxxiii

ptātem poſſet eccīa ſi deeſſet ordinare aut aliter cōmutare ſicut alterius policie mos habet. PPapavero qui nec īpeccabil̓ eſt neqꝫ ꝯfirmatus in gratia ſb̓ditus eſt legibꝰd̓inis et naturalibꝰ et in qͥbuſdamad leges hūanas obligat̉. p̄tereaſi peccet corrip̄i pōt iure d̓ino ⁊ naturali fraternalit̓. Huic em̄ legi diuine ſb̓ditus eſt ⁊ ſi nolit corrigi p̄ttandeꝫ denūciari eccīe p̄ſertim vbidenunciatio illa non plus afferretdetrimenti qͣꝫ vtilitatis. vbi p̄tereavitia talia eſſent qui notabili ſcandalo ꝑturborent eccīam. ꝙ ſi reqͥſitus. nolit legitime ꝯciliū celebrare.et nihilominus ꝑſeueret in delictispōt ipſe haberi tanqͣꝫ vere ꝑtinaxnon ꝑatus audire eccīam Ꝙ veropapam caſus iſte et ꝯſimiles ſubijciant eccīe tanqͣꝫ minor ſit iure diuino quicquid hūana verba ſonarent liquet ex hoc ꝙ membꝝ deuiabile et potens infici minus eſt corpore reſiduo qd̓ a ſanitate nequittotum deſtitui. Similit̓ ꝑſona deuians regulā habere debet et iudicem indeuiabiles qͥbus mediātibꝰab exorbitatōe poſſit arceri Regūla hec indeuiabil̓ eſt ſex diuina. Iudex incorruptibil̓ ſaltē circa ea queiuris d̓ini ſūt eſt ecc̄ia aut ꝯſiliū generale eccīaꝫ repn̄tans. Porro vbiꝑſona pape mortua eēt aut mortecorꝑali aut morte ciuili quā ꝑtinacia notoria et cōuicta in ſuo crimīedeſtruente eccīam manifeſtat. concilium generale robur haberet ex

ſede apoſtolica et xp̄i approbatiōequi in neceſſitate tali vellet nob̓ nōdeeſſe. hoc forte intelligunt qui dicunt ꝯnexionem membroruꝫ eccīead vnum caput xp̄m eſſentialē eſſeet non ad eius vicariuꝫ papā quieſt caput ſecūdariuꝫ qm̄ ipſo deſtituto nihilominꝰ manet vnitas eccleſie qͣꝫqͣꝫ referri poteſt hec vnitasad vnitatē ſedis apoſtolice que inſuo formali iugiter ꝑſeuerat Iuxtadictum cuiuſdā diſtinctōis ponentis in papatu aliquod eſſe formalequod eſt papalis dignitas. aliudmateriale quod ē ꝑſone dignitatēhanc repn̄tans Teterum de prāteſecūdā et tertia pape dicimus eamper eaſdem cauſas poſſe deſtitui ꝑquas exorta eſt vtputa ſecūdā percōcilia generalia. ⁊ tertia ꝑ diſſenſum dn̄orum tꝑalium cauſis occurrētibus legitimis pro vtilitate manifeſta. ¶ Diutius ſpē noſtra tenuitnos ſermo de hac ptāte ſummi pōtificis. qm̄ tēpeſtas pn̄s ad hoc impulit pro qua magis neceſſe eſt poteſtatem hanc ad clarum dinoſcēatqꝫ ſecernere qͣꝫ olim antea p̄ſertiad videndū ſubtractionis facte iuſtificāde vel caſſande rōnem p̄ſuꝑpoſitis eis que facti ſunt Nunc tandem de abdicatōe dominij q̄damſubiūgamus ꝙͣꝫtum hoc liceat velexpediat oſtendentes et in primisrememoranduꝫ eſt ex prioribus ꝙneqꝫ dominiuꝫ caritatis qd̓ ab aliqͥbus euangelicū dicit̉ neqꝫ dn̄iumnaturale neqꝫ originale neqꝫ bea-