Lectio

lxvili

catur indignitas qͣꝫuis poſſet n̄ͦimputari. et dum imputat̉ vocatur reatus et hoc eſt ſecundum.tercium eſt ꝯuerſio ad bonuꝫ cōmutabile quod ſecum importatmaculā et obſcuritatē quoniamanima quāto amplius inheſeritper cupiditateꝫ rebus mutabilibus tanto plus maculat̉ ⁊ fedātur ⁊ ab illa luce ſuꝑna decioe̓sin tenebroſa demergit̉. Dicamigitur ꝙ peccatū qd̓libet ſicut ēfinitus actus ſic eſt finita cōuerſio et finita talis macula ſeu tenebroſitas et iuxta hanc cōuerſionem libidinoſam maioreꝫ velminorem dicit ſc̄s thomas ꝓporcionari penam ſcd̓m intenſionēet remiſſionē acerbitatis vt qͣꝫtūglorificauit ſe in delicijs tantuꝫꝓporcionabilit̓ habeat et tormētum. Ad hanc peccati conditionem aſpiciūt vt opinor illi qͥ ponunt qd̓libet peccatū eſſe ſolumfinite malicie. Sed n̄ video eosſaluare poſſe ꝙ non debeat̉ ſibipena infinita ſcd̓m acerbitatemſi natura eſſet capax. vel deꝰ hācvellet infligere quoniā hoc agēdo deus non ſolū iuſte ſed et miſericorditer ageret conſeruādonaturā. Et ſane implicatio eſt dicere ꝙ abſqꝫ miſericordia poſſꝫpeccatū aliquod per finitam penam aut infinitā ſufficiēter puniri. Nam quantūcunqꝫ dareturde pēa pro peccato niſi deus miſericorditer remitteret offenſam

ſemꝑ remaneret di gnum punirivt prius. imo ꝙ talis pena ſit remiſſiua et deletius peccati eē nullo modo poteſt abſqꝫ dei miſericordia liberaliſſima. Si vero attendamꝰ pctm̄ ſcd̓m primā et ſecundā rōes conſtat ꝙ peccatūmortale qd̓libet auertit a ſūmobono. et ita eſt obiectiue infinitūSil̓r imputat̉ etiam de lege adpenam eternā et infinitā duratiue. Sed de peccato veniali anꝓprie debeat dici offenſa ſtantelege quia non priuat amore licꝫipſum quodāmodo ſedat. an ec̄de facto imputet̉ ad penam eternam ſcd̓m forum iuſtitie infernalis iam aliqua dicta ſunt ⁊ poſtmoduꝫ tractabit̉ dum inueſtigabimus ſi peccatū veniale ſit contrā preceptū dei. dico tamen generaliter de omni peccato illudeſſe ad penam infinitam imputabile. et ꝙ non īputatur hoc agitmiſericordia copioſiſſima redēptoris ¶ Octauū corollariū implicat deum punire ad ꝯdignūſi per hoc intelligamꝰ ſic euꝫ punire ꝙ iuſte non poſſit amplius.Si aut dicamꝰ punire ad cōdignum qꝛ punit qͣꝫtum recta ratioet iuſtitia exigūt ⁊ taxant de facto tale pctm̄ eſſe puniendū. tūcomne pctm̄ punit̉ aut puniet̉ adcōdignū quia ſcꝫ tantū puniturquantū puniri deus vult ⁊ ordinat rectiſſima iuris rōne. Nonum corollariū nulluꝫ peccatuꝫ