Druckschrift 
2 (1483)
Seite
Lv
Einzelbild herunterladen
 

De diuerſistentationibus

De diuerſisOnnūqꝫ cōmouet hoſtismale de aliquo effari velex ira aut liuore. illi fieridetrimēto atqꝫ grauamē inferreet nihilominꝰ dat intelligere callidus hoſtis. hec fieri ꝓpter veritatate iuſticiā et publica vtilitatemUel etiā ꝓpter bonū et ſalutē aliorū Dicit enī hoc ip̄m quod agit̉alijs nociuū et ꝑnicioſū eſſe itaqꝫeſſe optimū et illū et ſuā maliciaꝫin alioꝝ noticiā deduci. vt ceteriꝓinde ſe tueri ꝯſeruare cauereqꝫvaleant. idqꝫ omittere etiaꝫ foreaduerſū veritatis amorē Hec restamē ꝓculdubio eſt ſūme ꝑiculoſa his qui aliorū ſūt conſtitutiiudices. nec ad eos puniendos ordinati. Et p̄te̓a huiuſcemōi malapoſt tergū in abſentiaqꝫ referreſine his qui prodeſſe nihil. obeſſevero aliquid poſſūt. in bonū vergere nequit Ecōtra nōnūqͣꝫ agithoſtis vt ex mētu per inuidiā autdetractione peccandi. qͦs alteriꝰmalū occultet et taceat. in illiusſimul et aliorum ingente perniciēVidetis igit̉ laquēos perplenosdiſcriminis recte hic incederedifficillimū eſtOnnūqͣꝫ cohortat̉ vt qͦsreꝫ aliquā ſublimē incipiat. veluti quidē ſibi videt̉.ad ꝓficiendū alteri Iti ve̓o veritas habet ad ꝓpriā oſtentationēqd̓ manifeſtū eſſe pōt. is hancrem per ſe ip̄m fieri mauult. qͣꝫaliū quēqꝫ Dato eque bn̄ velnieliꝰ alter aliqͦs facere poſſet.dato eliam ita deo gratū foret

entationibus hūc omittere ſicut efficere Eſtenī euidens indiciū. in hoc oꝑealiquid ſeu glorie is admiſcet. qn̄potius optat hoīes qͣꝫ al̓ioshoc agere cognoſcāt ē inqͣꝫ fignū ex integro illud ꝓpter deumoꝑatur Per iſtud ve̓o etiā in alijspleriſqꝫ caſibus intentionis puritas diſcerni poteſtOnnūqꝫ ſub p̄textu ſubueniendi pauꝑibꝰ. aut inſtituendi ecc̄ias. aut in vltimis ānis ſecuritatē habendi agithoſtis. vt quis in auariciā labat̉.vl̓ fraudulēte negociatiōi intēdatvel emendo vēdendoqꝫ cōmittatꝑiuria. vti pͥus tactū eſt nunqͣꝫ tn̄morliter peccandū eſt etiaꝫ qͣntūcūqꝫ bonū inde oriri queatOnnūqͣꝫin bono oꝑe grādem accidiā triſtitiamagnā īmittit hoſtis ſuadens tūc in delc̄ationibꝰ ſeculiſolationeꝫ q̄rere Ex quo duo mala accidūt vnū eſt. frequēterhoc qͦs in ſtultiloquia aut pecca aliud decidit per qd̓ etiā aliospeccare facit Scd̓m eſt illiusaccidia hoc pacto ſanat̉. verūmagis ac magis nutrit̉ et creſcitet ſi enī eo tꝑe hic a triſtitia liberetur. ip̄a tn̄ poſtea redit longe validior Qui vero abigere ſuꝑareqꝫ vult. aduerſus illā forti ꝑſtāre animo ſibi acriter reſiſtere debet Nam tūc diſcedet Poſtmodūminime reuerſura.Onnūqͣꝫ alicui ſubijcit hoſtis ardētiſſimā cupidita cernēdi mūdi vanitates