Druckschrift 
2 (1483)
Seite
XLVIIv
Einzelbild herunterladen
 

De diuerſistentationibus

De diuerſisorōnū frequentiā ſibi iure deberevt adimpleat quicqͥd ip̄e cupietRequēter ſub humilitatisſpecie q̄cūqꝫ fie̓i bona impedit ne illū hoīes ſāctūdicāt et arbitrent̉ vt inde ſuꝑbiat Itaqꝫ efficit vt is accidiā. diſcretā humilitatē eſſe iudicet. etlargiri elemoſynā. ieiunare isiudicet qͥdē eſſe auariciā gulam ſꝫ p̄clarā ꝟtutē humilitatisOnnunqͣꝫ ſub p̄textu erogandi elemoſynā hortat̉vndequaqꝫ p̄ter ius fascumulandis inherere diuicijs ſcitenī eſſe multo deteriꝰ ob largitiōꝫiniuſte adqͥrere qͣꝫ abſtinē ab eavelle iniquū habere nihilOnnūqͣꝫ ſub ſpē correctionis ꝯſulit. a iraſci in alteꝝaut irā ſimulare vel vt ille in correctione ip̄a excedat irrogādo iniurias. ꝯtumelias inferēdo vl̓ vt exira plus ꝓpriā vindictā qͣꝫ alteriꝰbonū q̄rat Iel vt is qui corrigiemēdariqꝫ deberet alterius feritatē fiat lōge deterior. comꝑtuꝫenī hꝫ māſuetudīe qͣꝫ rigoe̓ nimiovtilius ac faciliꝰ ad bonū quēqꝫpoſſe adduci Ita impacientiā. iuſticie vindictā. tegit effigie corectionis que ꝓfecto neqͣqͣꝫ correctioſed plane deſtructio cenſenda eſt.Onnūqꝫ econrio ſub vmbra mīe ac lenitatis ſuadet. ne qͦs alteruꝫ rep̄hendat ne ve ſibi indicet errata ſuaatqꝫ defectus. ad quod tn̄ ex legecharitatis is obligat̉ Sicqꝫ vtꝝqꝫ ꝑdere ac iugulare molitur

tentationibusOnnūqͣꝫ quis audit aliquē detrahente alteri. etſiillud minime ſibi placeat.agit tn̄ hoſtis vt metū diſplicēdiei qui detrahit. is aūt male dictaꝯfirmet. aut taceat ſaltē Noſcithoſtis paruū delictū detractionē vel patiēter audire Deberꝫnāqꝫ talis aut ꝟbo. aut faciei triſticia aut quomōlibet aliter oſtenoere palā ingratū eſſe ſibi huiuſcedetractoriū ẜmōꝫ Quā in re poſſet ab obtrectāte ꝑcūctari fece̓itne vnqͣꝫ bonū aliqͥd is de ẜmohabet̉; Itaqꝫ dicere debet. foe̓ge melius illius bona qͣꝫ mala referre aut certe illa alijs. ſed eiqui peccauit ob ſuā emendatōeꝫreferre oportere.Onnūqͣꝫ ſub ſpecie diſcretionis. abſtinētias. ieiuniafieri vetat ſicqꝫ ſomnū. gulam. accidiā. hac veſte ꝯtectos inhabitaculū ſpūs introducit.De ſuperſtitionibusOnnūqͣꝫ efficit vt ſua qͦsſomnia ſtudioſe animaduertat et tn̄ vt his quidēcontra dei ecc̄ieqꝫ p̄ceptū certa fides adhibeat̉. ea vera eſſe. cunctaqꝫ per ordineꝫ. veluti indicabanteuenire faciet Similit̓ et de alijsſuꝑſticionibꝰ īnumeris. vti mane obuiū hr̄e canē aūt leporeꝫ putet quis ſignare. illa die futurū infortuniū Et vt paucis loquarvarijs et multiplicibꝰ hmōi ſuꝑſtitionibus ſimplices referti ſunt. vtvel id cogitare animꝰ ꝑhoreſcat