Tractatus de diuerſisdiaboli temptationibꝰ doctoris cōſolatorij magiſtri Iohannis Gerſon cancellarij PariſienſisDe temptationibus diuerſisD nos ſub deimanu humiliandosatqꝫ cognoſcendamvtcunqꝫ generali notitia. noſtram in virtutū itinere ꝑgrandem ignorantiam. at demumaduerſus omnē inimici nequitiam.noſtram fragilitatem imbecillitatēqꝫ ſciendā vt in nobis admodū nihil. veꝝ in dei ſolū atqꝫ ſanctorumfidamꝰ auxilijs mihi ꝓpoſitū eſt ſubtiles nōnullas infidias enumerarequas cūctis nr̄is operibus hoſtishumani generis diabolus ingerit.quonā .ſ. pacto in eo om̄i quod cogitamꝰ. loquimur. operamur. deceptionis ſue tendit laqueos. ſemperqꝫ nititur aduerſus eos. preſertimquos diuino famulatui magnoꝑecernit intentos. quos videlicet ſubſpecie boni ſi valet ad malū cōuertit. Ip̄e nanqꝫ fallaciſſimi latronisinſtar vie ſocietatiqꝫ bonoꝝ ſe cōmiſcet. Et quoadu̓ſqꝫ. feriendi acoccidendi animā oportunū tēpusnanciſcatur ſeſe fingit amiciſſimuꝫTum ratus ꝯgruū tempus adeſſeꝑ admixtionē malicie alicuiꝰ. ſāctā

actionē ꝓrſus ꝯmaculare molitur.ſiue initio ſiue medio ſiue fine oꝑisCū vero impedimentū bone actioni preſtare nequit quo minus ipſaperficiatur. intentionē ſaltim conatur corrumpere. puta vt eius operationis finis cōſtituat̉ peruerſus.aut inanis gloria. aut quelibet carnalis voluptas. Atſi actionis principiū conatus eluſerit ſuos. rurſuscū illiꝰ medio et fine confliget qn̄etiā ꝯplete iam actioni adhuc infidiabitur. hominē ob virtuoſe perfectū opus. vana efferri letitia. ſumma oꝑe ꝯtendens ¶ Nult ſane aliquis elemoſinā largiri cū id ne fiathoſtis impedire nō poteſt. hortat̉vt eā vel ob cōſequēdā mūdi gloriā tribuat. vel ſpe aliqua inductꝰab eo cui datū eſt munus. aut honorem. aut quodcunqꝫ accipiendiſeruitium ¶ Ꝙ ſi quis et hanc temptationē ſuperarit. aliā multo amplius periculoſam ei rurſus immittet q̄ bonis qͦꝫ ē ꝯmunis plurimūquā et vix in vita hac funditꝰ poſſe tolli arbitror. Et eſt vt is tuncſecū ita dicat et cogitet. Recte tuuꝫiam opus perfeciſti. preclare inimicum viciſti. non inanis gloria. nonprorſus vitiū vllū ſuperare te potuit. Nequaqͣꝫ certe quiſqꝫ aliꝰ puta ille vl̓ ille ita egiſſet Ecce qūo eoip̄o quo is ſuperbiā. gloriā vanaꝫprius ſuppreſſit et ꝯtudit in hec eadem vicia iam ruit. delabitur qꝫ.Atqui ſtulta hec et temeraria cogitatio pene ſemper menti ſeſe infert