ſcrumnſciſtate
politatiAſmoͣre nō ē. foͣrtſibi ſcrupulū conſcīeNon em̄ aucͣtor gratie deus hitarevult in tali conſcia inqͥeta et turbidā Quippe cū de eo ſcriptū ſit. Inpace factꝰ eſt locus eius. De horūſcrupuloſorū nuero vident̉ hi forequi cum pſalmū aut orōem dixeritnon cum actuali intētione ſꝫ mentisſb̓repta euagatione. quam hūanaīfirmitas ex ſe vitare non p̄t. repetere et reſumē iteꝝ et iteꝝ non ceſſent. Attn̄ cōtigere p̄t vt qͣntūcūqꝫreiteret. id qd̓ reiteratū eſt fiat itaīſipidū. et qn̄qꝫ plus qͣꝫ illud quodpͥus negligenter et inaduertenterfuit ꝑ ſolutū. Quibꝰ et aſſociādi vtdent̉ illi qͥ cum cōpetēter et ſi nonſufficient̉ contriti ſunt atqꝫ confeſſiquis īpoſſibile qͦ ad nos videt̉ vtſufficient̓̉ contriti ſint de pctis ſuisnō ſunt ꝯtenti ſꝫ ſemꝑ ſcrupulū hn̄tſe nondū debite confeſſos eſſe/ fatigant ſeip̄os et confeſſores ſuos cūreiterationibꝰ confeſſionū. preſertide leuibus pc̄tis modici ponderis.Illic iuxͣ pſalmiſte vocem trepidātes vbi non erat timor. ¶ Iſtis oībus ꝑiter cōſultū ſit vt non de ſuaiuſtitia ſꝫ de mera dei confidāt mīaſicqꝫ ponderāt ſuam negligentiamvt p̄ponderent dei infinitā clementiaꝫ. Meminerint qͦꝫ illius cōis dc̄iꝙ Ultra poſſe viri non vult deusvlla reqͥri. Itēqꝫ illi reiterātes orationes ſuas aduertāt. ꝙ eccīa nonobligat ad actualē intentōem ꝙͣ qͣꝫbona ſit. ſed tm̄ vt ore ꝑſoluant̉.Nō ergo nccē eſt vt reiterent qd̓ ſe-
mel dcm̄. licet inaduertent̓ putantSꝫ ſufficit vt de ſua negligētis doleant et cōfiteant̉ et qd̓ iniūctū fue.rit loco negligēter actoꝝ ſolū reddant. Hoc tn̄ intelligi volumus. dehis qͥ naturalit̓ aut ex infirmitateaccn̄talit̓ fluxibiles nimis. hn̄t fantaſias. et velint̓ nolint. qͣſi ad leueventi flatuꝫ. ad alia a ꝓpoſito faciſlime diſtrahunt̉. Non aūt de his qͥfortes ſunt a natura in ſuis organis ſed quaſi aīales et heſtiales. exſuā carnalitate et torpore. malaqꝫcōſuetudīe ad oīa ſpūalia pigri. etad cūcta q̄ carnis ſunt ꝓmpti qͥ etſpōte quaſi tꝑe ꝑſolutōis horaruſuarū. quia eis non ſapiūt. aſſumū:ſibi cogitatōes de exterioribꝰ in qͦbus eoꝝ animus plus deliciat̉. auttāta ſomnolētia ex mala ſua cōſustudine. et diabolo ipſis illudēte obruunt. vt vix recolāt de vnico verſiculo totiꝰ hore quā ꝑſoluiſſe putaTalibꝰ timeo grauiſſimuꝫ inſtabitpurgatoriū. ſi euaſerīt ꝑpetuū incediū. niſi hic debite cōterant̉ et ſatiſfaciāt ꝓ tam grauibꝰ et qͣſi affectatis negligētijs. Nō eſt noſtre mentis hos tales excuſare. aut occaſionem male libertatis eis dae̓. Sicutnec in ſuꝑioribꝰ intentionis noſtrextitit p̄ferre ſimpl̓r aridos deuotis. ſꝫ ſicut hic ſic et ibi. et viceuerſaPuſillanimes et pauꝑes bone volūtatis ſuſcepimꝰ qͣꝫtum ad pn̄s attinet cōſolari. et tam ip̄os qͣꝫ aliosad caute oꝑandū/ ſuā ſalute exhotari. ¶ Et quia tactum eſt aliquid