Druckschrift 
2 (1483)
Seite
XLIIIr
Einzelbild herunterladen
 

ſcrupuloſitatemac

exercicioꝝ tam corꝑalium qͣꝫ ſpiritualium. ſeip̄os non grauent. occaſiones pctōrum quantū poterit fugiant. contra paſſio nes ſuas viriliter laborent. et nullo modo locumeis dent neqꝫ eis cedant. Nam ſi ſemel iterū et iteruꝫ paſſionibus ſuisceſſerint. deuenient paulatim ad.vt cum eis reſiſtere volent. difficulter aut minime id poterint Ex quovſus ſeu cōſuetudo eſt quaſi alteranatura. Et vt reuertamur ad hocvnde ſermo ſūpſit exordiū. videlicꝫad puſillanimitatē. non qͥdem amplectendā. ſed ōnimode fugiendā.ſumamꝰ de ip̄a exemplū ad ꝓpoſitūSit quis naturaliter timidus et innaturalibus qͥbuſdaꝫ defectuoſus.hinc ſi coram multitudine quippiaꝫad agendū incubuerit. poterit facillime ſpūs nequā deo id ad ꝓbationē et exercitationeꝫ huius ꝑmittente paſſionem timoris in tali adtantū intentare. naturaliū defectuū eius adiumnēto vt quaſi totusſtupefiat viſusqꝫ et auditꝰ vſum qͣſiintermittat. imo et ſenſu tactus. qͣſiintercepto per totū corpus ſpaſmaīcurrat. et frigido qͦdam ꝑfuſus ſudore. velut ameus in terrā cadat.Quēadmodū exꝑientia in nonnullis docuit. Cui grauiſſime paſſionitimoris. ſemel aut bis exꝑti. ſi is dequo loqͦmur ceſſerit. et iuxta ſupradatū ꝯſiliū ſe viriliter ꝓpter comꝑtam difficultatē et p̄ſumptā ꝯfuſionem eideꝫ non oppoſuerit deuenietad tantam indubie puſillanimitatē

ſciiuI vix aut nunqͣꝫ curabit̉ imo videbit̉ ſibi qͣnqꝫ fantaſtice et diabolo illudente. potiꝰ vellet mortemſb̓ire qͣꝫ tali operi vbi tantā exꝑtuseſt difficultate. iteꝝ intentare. Conſonat huic exēplo noſtro illud phificorū de nōnullis ſemel gtauiterquaſi vſꝫ ad mortē vulneatis. Quivt aiunt. ſi ſanguinē poſtmodū viderint aut fortiter de ſanguine fantaſiauerunt. ſync opim. facillime. etſpaſma patient̉. ꝓpter id qd̓ priusexꝑti ſunt incōmodū et ꝑiculumSed redeamꝰ modo ad deuotorū aridoꝝ comꝑationē. vnde ꝓpterdeceptorias ꝯſolatōes manifeſtandas digreſſi ſumus. In̄ notandū ꝓut aliqͣliter ſuꝑius tactum eſt.Aridus nōnunqͣꝫ in ſtatu eſt turiori. qͣꝫ deuotꝰ hac rōne Sint nāqꝫduo quorū vnus ſcꝫ deuotōis dulcedine fruens maiorē habeat cōfidentiā. Alter ſcꝫ eadē carens dulcedine minorē ꝯfidentiā teneat.Haud dubiū qͥn poſſit ꝯtingereis qui plus ꝯfidit ꝑiclitat̉ facilius fit inferior qꝛ eius ꝯfidētia ex ignorātia ſui ipſiꝰ ꝓcedit cum neſciatad quantū teneat̉ corā diſtricto iudice. Alter vero minus ꝯfidēsfacile decipiat̉. ſit in tutiori ſtatuqꝛ eius trepidatio eſt ex ſui diſcuſſione ſedula. cognitōe ꝓprie infirmitatis imꝑfectōnis ſue. Ideoqꝫquantū hic per hūilitatem timettrepidat tantū dei ante iudiciuꝫ ſecurior aſtabit. qꝛ dijudicauit et diſcuſſit ſe ip̄m. Ita eſt qn̄qꝫ ꝯfidētia

FI