Druckschrift 
2 (1483)
Seite
XXXIIr
Einzelbild herunterladen
 

De medicatione.52Uiuit quoqꝫ alit̓ et caſtius exercēs ſemet ip̄m in legēdis meditationibꝰ ancelmi et eas in affectū trahēdo ad deuenit ꝓpter indiſcretūlaborē hmōi vt ſolꝰ aſpectꝰ libri in ꝯtinebātur ſcripti ſibi nauſeapꝰ cauſaret horrorē pariter timo capitisqꝫxix. uotula.vertiginemEgi pridē libꝝ quēdā quēꝟgo certe deuota ꝯpoſuiſſe dicebat̉. De cuiꝰ dictismemori mēte vnū diligēter retinui et notaui. quoniā id per multaexpertus dictum rectiſſime cautiſſimeqꝫ repperi Nihil eſt inquit magꝭ.mihi ſuſpectum qͣꝫ amor etiam circa deum. Poſui in lectōe quadāedita modū tractatuli de ꝓbatione veraꝝ relationū typo numiſmatis Eſt em̄ paſſionū oīm vehemētiſſima dilectio ꝓpter ſēꝑ egetdiſcretiōis freno Iiuit mulier quecaſtitatē viro ꝓprio miro (nec aperiēdo) rigoris tenore ſeruabat.Hec nihilominus amori ſpūali ſedās aut dare putans. carnale (neſcio qͥd) aut fedū pati ſe fatebaturin corꝑe. Que rurſꝰ vt alie pluresſub velamīe deuotiōis (qͣle deuotionis velamē inagꝭ. qͣꝫ ipſā deuotio nōnunqͣꝫ mulierculas et virosmuliebrit̓ ꝯplexionatos vel hr̄e vl̓retine̓ qͥs neſciat difficillimūad ꝑſonas aliqͣs de ſc̄itate famatas ꝓlapſa. nūc ad hāc. nūc ad illādiligēdas. furore ducebat̉ magꝭ. qͣꝫamore ita vt ſui ꝯpos fie̓t nec vllis arceri monitis poſſꝫ ad mode-

Eratiōem in amore tenēdum niſifortiores et virtuoſiores in amorecompeſcendo fuiſſent illi quos amabat viri. profecto credendumres ipſa in peſſimū exitum nedū co deo ſed etiāhōibꝰ ꝟtiſſet. Ex. notuld.Ed ad qͥd fit iſtoꝝ cōmemoratio. Nimiꝝ vt ſuademꝰ et inculcemꝰ qͣrum fasnobis ē ne meditātꝭ animꝰ det ſeſꝫ accōmodet iuxta ꝟbū ſenece Rebꝰ corꝑalibꝰ ꝯſiderādis. Hoc ē dicere ꝓtinus euolare ſtudeat admeditatiōes vniuerſales qͣles p̄notauimꝰ Qm̄ ita vitabit̉ leſionis virtutis fātaſtice periculū. ita quodfiet illud Oculi mei ſꝑ ad dn̄m. Etcōſeq̄nter illud Qm̄ ipſe euellet delaqueo pedes meos. Occurrit fabula de vulpe et murilego. Queſiuit vulpis Quot modos et circuitꝰ ſciret cōtra caninos inſultꝰ Rn̄dit murilegꝰ. tātū vnicū Iach inquit vulpis Ego mille noui et habeo talibꝰ ſaccū plenū Euenit interloquēduꝫ multitudo canū venantiū Nurilegꝰ vt audiuit latratꝰ canuꝫ cōfeſtim exilijt in arboreꝫ ſurſum Uulpis vero infra fatigabūda velox pergebat circueūdodemi fatigatā deficeret laſſitudine et canū morſibꝰ pateret improperauit murilegꝰ vulpi ſuos ml̓toscircuitꝰ atqꝫ deriſit dicens. plus ſibi profuiſſe ſuū vnicū in arboremſaltum qͣꝫ ei omnes ſui multiplicescircuitusxxj. notula.