optimuꝫ ē ꝯtēne̓ nec curare qͣnpotiꝰ irride̓ neqꝫ ſuꝑ his ſolicite ꝯfiteri niſi forſitā in pͥncipio ꝓ cautela⁊hn̄do ꝯſilio De ſcrupul̓ qͦꝫ teneat̉hec regl̓a ꝙ aduerſꝰ eos agēdū ēſi ſit prudēs aliqͥs ⁊ exꝑtꝰ ꝯſiliatordictauerit aut iuſſerit Nec aget ī hͦꝯtra ꝯſcīaꝫ demeritorie/ dū illā adꝯſiliū ſapiētioris ꝑ rōnis libertatēab aīo ſuo mutat ⁊ deponit qͣꝫuisaſſidue ſēſualitatis remurmuratioſētiat̉. Alioqͥn nunqͣꝫ fit ī pace deolocꝰ cordis. Rurſꝰ aduertendū. qm̄ſic̄ docēte Arꝭ. Oīs nr̄a ꝯgnitio venit a ſenſu. ⁊ iteꝝ ꝙ nc̄e eſt oēm intelligētē fantaſmata ſpeculari. Sicoriginat̉ meditatio cordis nr̄i a ſēſibilibꝰ q̄ figurata ſt̓ ⁊ colorata acceteris accidētibꝰ tꝑis ⁊ loci circūuoluta. Hinc ſūt meditationes cōſcripte. hinc imagines picte vel ſculꝑte. Hinc generalit̓ ſit illud pſalmiſte Meditatꝰ ſū in oībꝰ oꝑibꝰ tuisin factis manuū tuaꝝ meditabarQue vtiqꝫ fc̄a ſt̓ corꝑalia ſic̄ ⁊ oꝑaNihilominꝰ debꝫ aſſurge̓ meditas⁊ vltra ꝓgredi veluti ꝑ ſcalā aliqͣmex viſibilibꝰ ad inuiſibilia. Sic̄ dicitapl̓s ꝙ inuiſibilia dei ex his q̄ fc̄aſt̓ intellc̄a ꝯſpiciunt̉. ſēpit̓na qͦꝫ ꝟteiꝰ ⁊ dīnitas. Proptēa docēs nosa corꝑalibꝰ ad ſpūalia migrare. dicebat. Etſi xp̄m ẜm carnē cognouimus. nūc tn̄ ẜm carnē nō nouimꝰ.¶ Meditans venit adEbij. cdυ. ꝑicula ꝓpter ſuꝑbiāet ꝓpter carnaliū imaginationemMpliꝰ ꝟo addimꝰ. Compertūē ſepiꝰ ꝙ volētes intende̓ meditationi/ ſi nō diſcrete hoc fecerintdecidūt vel in tentationes ⁊ illuſiones diaboli ꝓpter eoꝝ (lꝫ latentē)arrogantiā vel efficiunt̉ fantaſtici⁊ melancolici ꝓpt̓ fixā nimis ⁊ radi
catā atqꝫ ꝓfundatā in rebꝰ corꝑalibꝰ imaginationē. Que qn̄qꝫ ꝓtendit̉ vſqꝫ ad inſaniā Suꝑeſt imagomulieris lapidea cuiꝰ inſpectiōe nimis crebra qͥdā factꝰ ē philocaptꝰ.quēadmod̓ de pia nimalione ⁊ ſuaimagīe narrāt fabule poetice. ⁊ denarciſco qͥ ꝓpriaꝫ in fonte ꝑlucidoſpeculās imagineꝫ. ſic in eiꝰ formaſtultꝰ heſit vt occūbe̓t Potuerāt h̓pl̓ima dici de cauſis ⁊ modis hmōileſionis ꝟtutis fātaſtice. Iō ꝙ vigilātes patiunt̉ ſomniātibꝰ ſil̓ia. Et hͦvocatur gallice Reuer vel ReuerieIta. vt reputēt ea q̄ in ſola fātaſiaꝟſant̉ interiꝰ. exterioribꝰ ꝑciꝑe ſenſibꝰ. Notū eſt hͦ in maniacis Notūp̄terea ī qͥbuſdā melācolicis qͥ nōnunqͣꝫ volūt ſe deuotos meditatiuos qͣꝫ dici⁊ r̄putari. Quos hmōiꝓfūdata circa corꝑalia fātaſiatiofacit errare multipl̓r eo vſqꝫ vt velin eleuatōe corꝑis xp̄i vel ī alia recogitatōe ſua exiſtimet ſe vidē̓ realit̓ deū crucifixū aut ſub alia qͣuisfātaſtica foͣr corꝑali. Putātqꝫ alijſe voces audire tanqͣꝫ xp̄i vel alicſcōꝝ. Qua ſuꝑ re ꝓ aſſignatiōe natural̓ cauſe diuerſa ſt̓ a diuēſis ſcripta volūina. de qͥbꝰ nō ē nūc dicendū ꝑ ſingl̓a. ¶ Cōſurgit h̓ difficultas nō modica qͣlit̓ videlꝫ ſciri poſſit diſtīctio int̓ reuelatōes veras ⁊fl̓as. An fuit ab angel̓ lucis ⁊ tenebraꝝ. Hoc ē a ſc̄is angel̓ ⁊ diabol̓Quas reuelatōes vtiqꝫ abnegarenō poſſumꝰ fore nōnūqͣꝫ a ꝑturbatis fātaſmatibꝰ ⁊ erroneis. Felix ꝓinde qͥ ī lege dn̄i meditat̉ die ac nocte ſi tn̄ comes fuerit diſcretio quāſolā parat hūilitas captiuās oēmintellectū in obſequiū fidei. ⁊ ſꝑ alieno magis qͣꝫ ꝓprio credēs iudicioFinis .1483. ip̄o die valeriani