De meditatione
xxvi
Ęminimꝰ aliqͣs nos ſcripſi-ſe doctrinas vel iduſtriasnedū latino ſꝫ ⁊ gallico ſerione ſuꝑ hn̄dā meditatione tali. licet fortaſſis vſi ſimꝰ alijs t̓mīs vtpote ī tractatulo de myſticꝭ. theologia ꝑte ea q̄ praxim huiꝰ docet. etin altero de mōte ꝯtēplatiōis edito. alteroqꝫ rurſū de mēdicitate ſpitituali ꝯpoſito Deniqꝫ tāta reꝑit̉difficultas tāta pro diuerſitate hominū varietas in practicādo doctrinā vere ſc̄eqꝫ meditatiōis ꝙ anſilē vel aliqͥd ſcribe̓ ꝯſultiꝰ ſit. videor egomet mihi qn̄qꝫ ſub dubio.hincinde mente fluctuare.Septima cōſideratioMeditatio e̓ vtilis ad ꝯtēplationē ⁊ ꝑiculoſa ꝓpt̓ indiſcretioneꝫUm em̄ recogito ꝙ abſqꝫmeditatiōis exercitio nullꝰſecluſo miraculo dei ſpeciali ad ꝑfectiōeꝫ ꝯtēplatiōis dirigit̉aūt ꝑuenit. nullꝰ ad rc̄iſſimā xp̄ianereligionis normā attingit imo vixſe ꝯponit audeo zelās ſc̄e meditationis ſtudiū ſuadē Atꝟo dū totiēsexꝑtus ꝑicula ſedulꝰ recogito difficultatē ⁊ arduā raritatē ꝑueniēdiqͦ trahe̓ meditatio nitit̉ ego qͣi torpēs et ſtupidꝰ efficior Sꝫ q̄ſierit qͥsqͦ pacto ſic euēiat (qd̓ nimiꝝ freq̄nter exꝑtū e) vid̓lꝫ vt ꝯtigat ſtudiūmeditatiōis ꝯuerti dilabiqꝫ vel inmorbū melācolice paſſionis ꝓpterīmoderatiōeꝫ vel ꝓpt̓ ſuꝑbiā dariin re ꝓbū ſenſū diabolice illuſiōis.Ex meditatiōis abuſu id fieri ſciat
Octaua cōſideratioabuſꝰ meditatiōis ꝯꝑat̉ abuſuivini reſpectu febricitantiū.Anuducamꝰ id qd̓ dicimꝰScimꝰ vinū in iocūditateꝫet hōis ſalutē ꝯditū eē Sicei ſcriptura ſic rō loqͥt̉ Uidemꝰ tn̄ex abuſu potātiū p̄ſertiꝫ dū febriūdiſcraſia laborāt ꝙ potꝰ vini aliasſalubris cāt vel egritudinē āpliorēvel maniā vl̓. furorē ⁊ qn̄qꝫ mortēNos āt filios adā qͥs egrotos. qͦsfebricitātes eſſe peſſimis aīe febribꝰ negauerit? Quibꝰ ꝟtūtur in nauſeā et amaritudinē diuinoꝝ eloqͥorū ꝟba. qͥbꝰ in fel ꝯuertit̉ ſuauiſſimꝰdīni ꝟbi panis. Heu miſeros nos.heu qͣꝫ ex intima ꝯſideratiōe tal̓ miſerie ꝯclamauit apl̓us. Infelix egohō qͦs me libe̓abit de corꝑe mortꝭ.huiꝰ Et ſubiūgit Grā dei ꝑ ih̓ꝫ ꝑNona conſideratioIn meditatiōe aſſit diſcretio quaꝫparat exꝑti et boni viri ꝯſultatio.Uid agamꝰ ergo qͥd dicimꝰ. Ibimꝰ ne p̄cipites perabrupta vicioꝝ: Ibimꝰ neꝑ deſideria cordis nr̄i. et in adiuentōibꝰ peſſimis deſꝑati ſine freno ſine lege ſine ordinē. Nūqͥd ſufficientnob̓ cogitatiōes inutiles vage īſtabiles ſordide fluxū ſōnioqꝫ ſill̓imeq̄ nō ꝯſolationē vel edificatiōeꝫ allature ſūt ſꝫ deſolatōem meſtiſſimāet ruinā oblectātibꝰ ſe in eiſdē Rn̄debimꝰ neqͣqͣꝫ ita fieri debe̓. ſꝫ aſſitdiſcretio moderatrix in oībꝰ. quā
n̄ oībꝰ. qꝛD. 2