o. AIA pl̓aic. 11. ¶ſcripta C C Clxxviij
chiſenrartice/ſit me ad vos. Affirmāt iſti ſil̓e deꝯceptū bonitatis ſicut in lege noua rn̄dit xp̄ūs. ſolus deus bonuseſt. flecti vident̉ in hāc ſn̄iaꝫ. augꝭ.pluries noīatim in ſuo octauo detrinitate vbi in bonū abſolutū docet ferri. et ſequax eiꝰ bonauēturain ſuo itinerario ſexto Sꝫ ecce neſcio quo pacto duꝫ practicā dareꝓfeſſus ſū myſtica theologiā. relabor rurſus ad ſpeculatiuā. ſꝫ nōſuꝑuacue Eſt quippe tibi nc̄ariumo aīa que in deū ferre q̄ris te peranagogicos exceſſus vt auerterediſcas te. ꝑ innatā vim abſtractiua a fātaſmatibꝰ ſicut abſtractiuaꝟtus inferior in brutis ex ſpēbusſenſatis elicit inſenſatas Sciue̓isqͦꝫ imꝑfectiones ſecerne̓ a ꝑfectōnibus vt tandē pure aliqͦd ꝑfectūtibi reſplendeat in eſſentia ⁊ bonitate. loqͣmur tn̄ pro minꝰ eruditisin methaph̓ica ſeu theologia ⁊ dicamnus ſi poſſumꝰ quo pacto quove obſeruatōnis ſtudio poterit ſeſpūs a fantaſmatibꝰ auertere dūanagogicos aut ſuꝑmētales q̄ritexceſſus Et fortaſſis hoc poteritfieri ſi in om̄i cognitione ⁊ meditatōne ſua de deo nequaqͣꝫ ſiſtat hōin cognitione ſed aſpiret per vimaffectiuā quaſi cordis ore inhiātein ſuā potentiā et in ſuā ſapīam inſuā bonitatē ſaporandā ⁊ guſtandam tanqͣꝫ eiꝰ qui totus eſt t̓ribilis inꝯſilijs ſuꝑ filios hoīm ꝑ maieſtatē potentie dn̄atiue iudicātisꝙ qꝫ totūs magnꝰ et mirabilis in
ſapiētia cuius nō eſt numerꝰ. totꝭꝰdeniqꝫ ſuauis. totus deſiderabl̓istotus amabilis valde in bonitateet torrente voluptatis ſue. occurret tibi ſic nitenti ſic intento pl̓imaturba fantaſmatū. credo equideꝫirruent importune fantaſmata etirrumpēt. in vtroſqꝫ oculos tuosinteriores. Tu ve̓o fortiter abijceſeorſum ea qͣntū poterit manu deuotiōis ⁊ velut excuſſo capite ſpūliber euadere laborā. Ac tu quaſidiſſml̓atis eis ſpretis ve perge qͦpergis et per mediū agmen illudimprobum alacer erumpe. ſitis teſpiritualis extimulet vt quēadmoduꝫ deſiderat ceruus Indiqꝫ canum morſibus patens et ſupercaleſcens ad gelidos tutos qꝫ fontes aquarū. ſic tu labora contraimpediētia fantaſmata vt poſſiset tu dicere rore ſancti ſpiritus calefactus deſiderat anima meā adte deus Sitiuit animā meā ad deum fonteꝫ viuū quādo veniam ⁊apparebo ante faciē dei Scito ātꝙ niſi te prius expurgauerit timoris lima per integerrimā et non fictaꝫ penitentiā. niſi mens inſuperelimata peccati ſcoria clara qͣꝫ refulſerit ſe per reformationē in nouitate ſpiritus ẜm duos actꝰ hierarchicos primos qui ſūt purgare illuminare. vanum prorſus erittibi ante lucem ſurgere. ad hoc. ꝑfectionis culmen Surgite ꝓindepoſtqͣꝫ ſederitis qui manducatispanem doloris in timorſcꝫ ſine
C t I