theologia
vt q̄dam patiens ſit. benigna. nōemulans. non ambitioſa. Et hocmō de ceteris. Sic ergo de. heologia ſpeculatiuā dicimꝰ ꝙ nō q̄libet ꝑuerſa eſt aut ꝑuerſos inhabitat. nec in ea vitiū eſſe ponimꝰ.Sed in abutentibꝰ ea qͣliter nullꝰin theologia myſtica abulus eſſepoteſt niſi forſan modo pretactoper ſuperbiam obiectiue.iz ponit dr̄am inCDNA. EEx.il. ter ꝓbos fideles exemplo on̄dēs quō iudicantde theologia myſtica.H hōibus nō ꝑuerſis nec auerſisa deo fine ſuo p̄t altera int̓ theologum ſpeculatiuū et myſticū differentia inueniri qꝛ vnꝰ ab alteroſecernit̉ qualit̓ artifex ſolū ſpecl̓stiuus ſine inſtr̄is ꝯueniētibꝰ ⁊ habitibꝰ adqͥſitis differt a practicoexꝑto ⁊ in vtriſqꝫ abūdante. Hāedifferentiam nouam ſūptam exoꝑis facilitate vel difficultate familiari poſſumꝰ on̄dere exemplo.Siquis peritiſſimꝰ in arte muficenō aūt exercuerit ſe in vocali cantu neqꝫ ī cordis aut organis imovocē habeat raucam ⁊ inſtr̄a muficalia diſcordia ſatagat tn̄ iſte vl̓canrare vl̓ inſtr̄a pulſare nulli dubiuꝫ qͥn oberrabit ⁊ neqꝫ dulcemneqꝫ ſuauē ſymphoniam valebitafferre. Hec ſil̓itudo reſpicit eū qͦde diuīs ſcit artificioſa diſſere̓ qͥde moribꝰ ſil̓iter ⁊ v̓tutibꝰ regl̓ashꝫ et ſpeculatiuū plerunqꝫ ſermonem ſꝫ nondū vult ad ea q̄ cognoſcit ꝯformit̓ operari. cogitur lan-
guens illam apl̓i vocē plangere.velle adiacet mͥ. ꝑficere aūt nō inuenio Caret quippe virtutū habitibus tanqͣꝫ inſtris / habēs carnērebellem et diſſonam ſpūi que dūtangit̉ nihil ſuaue nihil diuinū ſꝫraucū. ſurdidū. ac ſtrepidulū reſonat Sed ⁊ ſpūs dū velut quidaꝫmuſicus ſatagit obſequi deo ī hymnis ⁊ canticis pioꝝ deſiderioꝝſentiunt̉ tm̄mō fragores ⁊ tumultus obtuli deſiderioꝝ carnaliumatqꝫ t̓renoꝝ Iſtam rem mille ſil̓itudines pares on̄derent in ceterꝭ.artibꝰ ſcribēdi. pingēdi meditandi. militādi nauigādi ⁊ ſil̓iuꝫ Porro ita pueri magꝭ. ſine arte paulautim extendendo deamhulationeꝫdiſcūt recte ambulare qͣꝫ iacendoetianiſi mille regule eis gradiēdivel modi dicerent̉. ſic̄ fabricandofabri fimus. qꝛ ſil̓iter inqͥrimꝰ qͥdē virtꝰ nō vt tm̄mō ſciamꝰ ſꝫ vt bn̄oꝑando boni efficiamur ait Arl.on̄t ph̓oꝝ caConſi. xxxii. l. liginem ⁊ theologoꝝ claritateꝫ ſub exēplo maris galilee ⁊ nauis ventoꝝ piſciū⁊ vocatione filioꝝ zebedeiPEr theologiaꝫ myſticaꝫſumꝰ in deo hoc eſt in eoſtabilimur ⁊ a mari turbido ſenſualiū deſideriorū ad litꝰ ſolidū et̓nitatis adducimur in hacꝯſideratōe Dr̄ntia etiā int̓ duastheologias ſpecl̓atiuā ⁊ myſticadocet̉ Speculatīa qͥppe ſi ſola eſtnunqͣꝫ qͥetat. inqͥetat potiꝰ. alioqͥnnō dixiſſꝫ ille qͦ voluit inueſtigare