Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCCLVIIr
Einzelbild herunterladen
 

theologia

etiam clara ingeniā reqͦrunt̉ Itatn̄ vt gratia deſuꝑ his fundat̉ſicut apl̓is et ſicut fuerūt mūdi cordibus quibꝰ ꝓmittit̉ viſio dei ethumilibꝰ amicis dei quibus deincerta et occulta ſapientie ſue etomnia audiuit a pr̄e ſuo notafacit Sic in Anthonio magno. ſicin alijs multis ſine lr̄is lr̄atoria vtita dicam theologia donata eſt.Ex p̄miſſis ꝯcludimus beatoBernardo ad fr̄es Carthuſien̄de monte dei theologia ſpeculatiuā nūqͣꝫ in aliqͦ ꝑfecta eſt ſinemyſtica Sed bn̄ ecōtra Et exſumi p̄t ſexta dr̄a qm̄ nunqͣꝫ aliqͦsintelliget ꝟba apl̓i et ꝓph̓aꝝ quātuncūqꝫ illaʸ reſonent exteriꝰ ſiimbiberit affectum ſcribentiū. neqꝫ enim alit̓ conceptꝰ eorū ꝟborūin animo generabit Cecꝰ quippecrebro de coloribꝰ ẜmone audiēsde illis vtique diſputare poteritdiſerte acute quanqͣꝫ nll̓os ī illocordis arcano ꝓprios eorum quediſputat/ ꝯceptus. inſcripſitAeos quibꝰ ꝓpalan AI. EEx. da ē myſtica theologia inſtruit duoꝝ filioꝝ exēploIcut multis qui clerici vl̓lrati ſunt aut ſapiētes vl̓ph̓i aut theologi nominātur occultādꝰ eſt ẜmo de myſticatheologia Sic plurimis illr̄atiset ſimplicibꝰ fidelibus tn̄ tradi p̄tHinc tradit̉ dr̄a ſeptima ſumptaex modo publicationis Beatusenim Dionyſiꝰ plerūqꝫ obteſtat̉diſcipulū ſuū Thymotheū vt nullus imꝑitorū hec audiat Imperi

tos vocans eos vel non ſunt fideles ( hec theologia ꝓprie ē fideliū) vel qui tumentes iam ph̓iamaleqꝫ viuentes conculcant pedibus ſuis ſordidis quicquid nonſapiūt. quicquid etiā intelligūtcanino dente lacerant De qͥbꝰ aiteuāgelicā ꝑabola Nolite ſanctūdare canibꝰ neqꝫ margaritas ꝓijciatis an̄ porcos Sed ecōtra ſimplices. quidē fidem habent. pn̄tex ea conſurgē ad vnitiuū amorem deo qūo fit nemꝑe fortem contritionē mortificatiuamſenſualitatis trahentē eos de vinculis pcc̄orū ſuorū et manſionemapud eos facientem ItteſtanteIſaia ſuper humilem et quietūet trementem ẜmones ſuos requieſcit dn̄s Itaqꝫ nihil ꝓhibet fieriverbū apud tales de theologiamyſtica que amor eſt et amorequiritur. ē diuerſo ſapiētes inoculis ſuis ſine caſto amore languētes circa pugnas verboꝝ abhac arceri conueniat Carnal̓ enīhomo ſapit ea que dei ſūt Conatus ſū in qͦdam vulgari tractatulo palam iſta facere qͦdam exemplo Sūt duo filij pr̄is vniꝰ optimi Sit vnꝰ eoꝝ curioſꝰ aſtutet in inqͦſitione ꝯditionū pat̓naꝝnūc ex oꝑibꝰ nūc ex ꝟbis quatinꝰin earūde locutione vel doctrinaapud alios delectet̉. Odiat āt patrē vel nullaꝫ iuſſis ſuis obediamaccōmodet. Ponamꝰ aliū ſimplicis ingenij de pr̄e ſuo nihil alid̓q̄rat. nihil int̓roget niſi pacto illi place̓ et in oībꝰ obedire valeat