Prima parsDe myſtica
nō nihil patiat̉ in tali ſtatu cōſtituta vt aliqͦd exꝑiatur neceſſe eſtIlla auteꝫ exꝑientia q̄ intrinſecꝰhabet̉ nequit ad ꝯgnitionē intuitiuam vl̓ immediatā deduci illoꝝqui taliū inexꝑti ſūt. quē admodūnullꝰ poſſet doce̓ ꝑfecta intuitiuaqꝫ cognitione/ que res eſt amorapud illum qui nūqͣꝫ amaſſet. queſimilit̓ res eſt gaudiū aut triſtitiaaut alia ex paſſionibꝰ intrinſecisaīe ſi nūqͣꝫ aliqͣ tali paſſiōe fuiſſetaffectꝰ Hoc idē de cecis reſpectucoloꝝ. ⁊ de ſurdis reſpectu armoniarum dici ſolet Has vero cognitiones exꝑimētales de deo interiꝰ vocant ſācti varijs nominibꝰſicut pro rei varietate multiplicate ſunt ſuꝑ numerum Vocant ātcontemplationē. extaſim. raptumliquefactionem. tranſformationē.vnionem exultationē. Iubilū eſſeſupra ſpiritū. rapi .ſ. in diuinā caliginem. guſtare deū. amplecti ſpōſuꝫ. oſculari eum. gignere de deo.et parē verbum Introduci in diuinaͣ cellaria. inebriari torrente voluptatis. currere in odorē vnguētorum ſuorū Audire vocem eius.intrare in cubiculum. in pace in idipſū dormire ⁊ requieſcere ⁊cͣ.Anime rōnalis ca¶ ONA. Iij. pacitatē et iudiciuꝫponit ⁊ idiote recte ſentiētis cognitionem docto p̄fert ph̓oHeologia myſtica ſicut īnititur exꝑientijs ꝑfectiori certitudīe cognitis Itaperfectior atqꝫ certior debet iudi
cari Nullꝰ ambigit animaꝫ rationalem p̄cellere. tuꝫ ī eſſentia. tumin virtute et oꝑatione ſupra quaſlibet alias creaturas poſt angelos a quibꝰ minorata ē paulo minus. ꝓpterea ſi ꝑ ea que facta ſūtcognoſcitur deꝰ ſempiterna qͦqꝫvirtus eiꝰ ⁊ diuinitas. ipſe ſane inillis effectibꝰ vel ex illis ampliuscognoſcetur quos ꝑfectiores eſſeconſtat et certiꝰ qͥa certiores Exꝑimentū quippe qͣle erit ab extrinſeco certum ſi illud qd̓ in intrinſeco fit non certiſſimū ab anima exꝑiente iudicetur; Ex quibꝰ eliciopulcrum corollariū Ꝙ ſi ph̓ia dicatur ſcientia omnis procedēs exexꝑientijs myſtica theologia vēerit ph̓ia Eruditiqꝫ in ea quōlibꝫaliunde ideote ſint/ ph̓i recta ration nominant̉ Inde xp̄s exultauit ſp̄ū Confiteor tibi inquit pat̉dn̄e celi ⁊ terre quia abſcondiſtihec a ſapientibꝰ ⁊ prudētibꝰ et reuelaſti ea ꝑuulis Ita pater quiaſic placitū ē ante te non merituUn̄ ⁊ ſapiētia a ꝑuulis locuta ē⁊ lex dei ꝑuulis dat intellectūOſtendit non poſſe¶ AI. Ilij. quenqꝫ ꝑtingē ad interiora ſpūs niſi doctū ⁊ experientia refertumHeologiā myſticā quāuis nullꝰ attingat ꝑfecteignoratis eiꝰ principijs q̄ꝑ exꝑiētiam interiorem accipiunt̉Non eſt tamen ab eius doctrinadanda vel accipienda deſiſtēduꝫSimili modo in ceteris ſcientijs